Jakie oznaczenie literowe oznacza najwyższą klasę odporności pożarowej budynku?
D
C
A
B
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2015 (arkusz Z.23-X-15.01).
Oznaczenie A wskazuje najwyższą klasę odporności pożarowej budynku. W polskich przepisach techniczno-budowlanych, głównie w Warunkach Technicznych, klasy odporności pożarowej budynku układają się od A do E, gdzie A oznacza wymagania najbardziej rygorystyczne, a E najniższe. To nie jest tylko literka do zapamiętania, bo za tą klasą stoją konkretne wymagania dla elementów konstrukcyjnych: głównej konstrukcji nośnej, stropów, ścian zewnętrznych, ścian wewnętrznych i konstrukcji dachu. W praktyce klasa A będzie wymagała wyższej odporności ogniowej elementów, np. dłuższego zachowania nośności R, szczelności E i izolacyjności I podczas pożaru. Moim zdaniem warto kojarzyć to tak: im bliżej początku alfabetu, tym budynek ma mieć większą odporność na rozwój i skutki pożaru. Taka wiedza przydaje się przy analizie projektu, odbiorach obiektu, ocenie warunków ewakuacji oraz przy planowaniu zabezpieczeń przeciwpożarowych.
W tym pytaniu łatwo pomylić kolejność klas z ocenami szkolnymi albo z potocznym rozumieniem, że dalsza litera może oznaczać coś bardziej zaawansowanego. W klasyfikacji odporności pożarowej budynków jest odwrotnie: najwyższa jest klasa A, a potem wymagania stopniowo maleją przez B, C, D aż do E. Dlatego wybór B, C albo D oznacza wskazanie klasy niższej niż maksymalna. Te klasy nie są przypadkowym oznaczeniem jakości budynku, tylko wynikają z przepisów techniczno-budowlanych i są powiązane z kategorią zagrożenia ludzi, wysokością budynku, przeznaczeniem oraz obciążeniem ogniowym. Z mojego doświadczenia najczęstszy błąd polega na mieszaniu pojęć: klasa odporności pożarowej budynku to A–E, natomiast odporność ogniowa pojedynczego elementu opisuje się symbolami typu R, E, I oraz czasem w minutach, na przykład R 60 albo REI 120. To są różne poziomy opisu. Budynek jako całość dostaje klasę, a elementy muszą spełniać wymagania wynikające z tej klasy. W praktyce strażak, projektant czy osoba oceniająca bezpieczeństwo obiektu musi rozumieć tę hierarchię, bo od niej zależy m.in. stabilność konstrukcji w czasie pożaru, możliwość bezpiecznej ewakuacji i warunki prowadzenia działań ratowniczo-gaśniczych. Najprostsza zasada do zapamiętania: A jest najwyżej, E najniżej.