Jednokondygnacyjny budynek zaliczonego do PM o Qd wynoszącym 2 300 MJ/m2 i wysokości 26 m posiada
Dla podanego przypadku właściwa jest klasa odporności pożarowej B. Budynek jest jednokondygnacyjny, zaliczony do PM, czyli produkcyjno-magazynowy, a gęstość obciążenia ogniowego Qd wynosi 2300 MJ/m². W tabeli wymagań dla budynków PM patrzymy najpierw na przedział Qd. Wartość 2300 MJ/m² wpada w zakres 2000 < Qd ≤ 4000 MJ/m². Następnie sprawdzamy kolumnę dla budynku jednokondygnacyjnego, która jest opisana jako bez ograniczenia wysokości. Dlatego wysokość 26 m nie zmienia tu wyniku, choć normalnie przy klasyfikacji wysokości budynków taka wartość mogłaby już robić różnicę. W tym konkretnym układzie tabeli wychodzi klasa B. Praktycznie oznacza to wyższe wymagania wobec głównych elementów konstrukcyjnych, stropów, ścian zewnętrznych i przekrycia dachu niż przy klasach C albo D. Moim zdaniem to jest dobry przykład pytania, gdzie trzeba spokojnie czytać tabelę, a nie łapać się tylko na wysokość budynku. W projektowaniu i odbiorach PSP taka klasa wpływa później na dobór odporności ogniowej elementów, wydzielenia stref pożarowych, zabezpieczenia konstrukcji stalowej czy dobór materiałów o odpowiedniej reakcji na ogień.
W tym pytaniu łatwo pójść w złą stronę, jeżeli za bardzo skupimy się na samej wysokości 26 m albo potraktujemy budynek PM tak samo jak budynek mieszkalny czy użyteczności publicznej. Dla obiektów produkcyjno-magazynowych kluczowe jest Qd, czyli gęstość obciążenia ogniowego wyrażona w MJ/m². Ona mówi, ile energii może się wydzielić podczas pożaru z materiałów palnych znajdujących się w danej strefie. Przy wartości 2300 MJ/m² budynek trafia do przedziału 2000 < Qd ≤ 4000 MJ/m². Dla budynku jednokondygnacyjnego w tym przedziale wymagana jest klasa B, a nie A, C czy D. Klasa A byłaby zbyt wysoka dla tego przypadku według tabeli, bo dotyczy ostrzejszych warunków, np. bardzo dużego obciążenia ogniowego powyżej 4000 MJ/m². Z kolei klasy C i D są za niskie, bo pasują do mniejszych wartości Qd albo mniej wymagających układów budynku. Typowy błąd polega na tym, że ktoś widzi wysokość 26 m i od razu myśli o budynku wysokim, a potem dobiera klasę z innej kolumny albo z pamięci. Tutaj jednak tabela dla budynku jednokondygnacyjnego mówi bez ograniczenia wysokości, więc wysokość nie obniża ani nie podwyższa wymaganej klasy. Z mojego doświadczenia takie zadania najlepiej rozwiązywać schematem: najpierw rodzaj budynku PM, potem Qd, potem liczba kondygnacji, a dopiero na końcu wysokość, jeśli dana kolumna tego wymaga.