Które z wymienionych czynności ma prawo zarządzić strażak kierujący akcją ratowniczą w okolicznościach uzasadnionych stanem wyższej konieczności?
Ewakuacja mienia ze strefy zagrożenia jest czynnością, którą strażak kierujący akcją ratowniczą może zarządzić, jeżeli sytuacja tego wymaga i występują okoliczności stanu wyższej konieczności. Chodzi o to, żeby ograniczyć rozwój zagrożenia, zmniejszyć straty oraz ułatwić prowadzenie działań ratowniczych. W praktyce może to oznaczać wyniesienie butli z gazem, usunięcie pojazdów spod zagrożonego budynku, przeniesienie dokumentacji, sprzętu komputerowego, materiałów palnych albo cennych maszyn z hali produkcyjnej. Oczywiście najpierw ratuje się ludzi, a dopiero potem mienie, ale dobrze przeprowadzona ewakuacja mienia potrafi realnie poprawić bezpieczeństwo akcji. Moim zdaniem to jedno z tych uprawnień, które brzmi prosto, a w praktyce wymaga dobrego rozpoznania i dyscypliny na miejscu zdarzenia. Trzeba wyznaczyć strefę zagrożenia, drogi wynoszenia, miejsce składowania oraz pilnować, żeby osoby postronne nie wchodziły tam, gdzie grozi zawalenie, zadymienie, wybuch albo porażenie prądem. Jest to typowe zagadnienie z zakresu kierowania działaniami ratowniczymi i dobrej organizacji terenu akcji.
W tym pytaniu łatwo pomylić faktyczne uprawnienia kierującego działaniem ratowniczym z potocznym rozumieniem władzy na miejscu zdarzenia. Kierujący akcją ma szerokie kompetencje, ale nie oznacza to, że może dowolnie zarządzać każdą czynnością, która wydaje się przydatna. Przejęcie środków transportu brzmi podobnie do udostępnienia lub czasowego użycia sprzętu na potrzeby działań, jednak jako odpowiedź testowa jest zbyt ogólne i może sugerować przejęcie własności albo swobodne dysponowanie cudzym pojazdem. W praktyce takie działania muszą mieć wyraźną podstawę, uzasadnienie operacyjne i być ograniczone do niezbędnego zakresu. Wykonanie niezbędnych prac remontowych także nie pasuje do istoty działań ratowniczych. Ratownicy mogą prowadzić prace zabezpieczające, rozbiórkowe, udrażniające dojście albo ograniczające zagrożenie, ale remont to już przywracanie stanu technicznego obiektu, a nie bezpośrednie ratowanie życia, zdrowia, środowiska lub mienia. Wstrzymanie komunikacji w ruchu lotniczym również nie jest standardową decyzją strażaka kierującego akcją na miejscu zdarzenia; takie decyzje wymagają udziału właściwych służb lotniczych i procedur zarządzania ruchem. Typowy błąd polega tu na myśleniu: skoro jest zagrożenie, to dowódca może wszystko. No właśnie nie do końca. Może zarządzać tym, co jest konieczne, proporcjonalne i przewidziane przepisami. Jednoznacznie pasuje tu ewakuacja mienia ze strefy zagrożenia, bo bezpośrednio ogranicza skutki zdarzenia i poprawia warunki prowadzenia akcji.