Który element jest oceniany podczas ćwiczenia praktycznego w trakcie inspekcji gotowości operacyjnej?
A. Koordynacja medycznych czynności ratowniczych.
B. Sposób realizacji zamiaru taktycznego.
C. Szybkość likwidacji zaistniałego zagrożenia.
D. Znajomość parametrów taktyczno-technicznych sprzętu specjalnego.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2015 (arkusz Z.23-X-15.08).
W ćwiczeniu praktycznym podczas inspekcji gotowości operacyjnej ocenia się przede wszystkim sposób realizacji zamiaru taktycznego, czyli to, czy założony plan działania został wykonany logicznie, bezpiecznie i zgodnie z zasadami taktyki ratowniczo-gaśniczej. Chodzi nie tylko o samo „zrobienie zadania”, ale o sposób dojścia do celu: rozpoznanie, podział zadań, dobór sił i środków, ustawienie pojazdów, rozwinięcie linii gaśniczych, organizację łączności, zabezpieczenie ratowników oraz kontrolę zagrożeń. Moim zdaniem to bardzo sensowne, bo w prawdziwej akcji szybka decyzja bez dobrego zamiaru taktycznego może narobić więcej szkody niż pożytku. Przykładowo przy pożarze budynku ważne jest, czy rota weszła właściwym kierunkiem, czy zapewniono asekurację, czy zbudowano zaopatrzenie wodne i czy KDR realnie kontroluje sytuację. Dobre praktyki branżowe wymagają, aby działanie było spójne z rozpoznaniem i zasadami BHP, a nie tylko efektowne na pokaz.
W tym pytaniu łatwo pomylić ocenę ćwiczenia praktycznego z oceną samego efektu końcowego akcji. Szybkość likwidacji zagrożenia oczywiście ma znaczenie w działaniach ratowniczych, ale nie jest głównym elementem ocenianym w takim ćwiczeniu. Sama szybkość może być nawet myląca, bo zbyt pośpieszne wejście do strefy zagrożenia, źle ustawiony samochód albo pominięcie asekuracji potrafią stworzyć dodatkowe ryzyko. W inspekcji chodzi raczej o to, czy ratownicy wykonują zamiar taktyczny w sposób uporządkowany, zgodny z procedurami i bezpieczny. Koordynacja medycznych czynności ratowniczych jest bardzo ważna, zwłaszcza gdy są poszkodowani, ale dotyczy węższego obszaru działań. Nie każde ćwiczenie praktyczne podczas sprawdzania gotowości operacyjnej jest ćwiczeniem z kwalifikowanej pierwszej pomocy, więc nie można tego uznać za odpowiedź ogólną. Podobnie znajomość parametrów taktyczno-technicznych sprzętu specjalnego jest potrzebna strażakowi, bo trzeba wiedzieć, co może pompa, podnośnik, wentylator czy kamera termowizyjna. Jednak taka wiedza częściej jest sprawdzana przy obsłudze sprzętu, szkoleniu stanowiskowym albo części teoretycznej. Typowy błąd myślowy polega na tym, że wybiera się element najbardziej widowiskowy albo najbardziej „mierzalny”, zamiast spojrzeć na sens całego ćwiczenia. A sednem jest realizacja zamiaru taktycznego: czy decyzje dowódcy i wykonanie przez zastępy tworzą jedną, sensowną całość.