Natarciem nazywa się formę działania
A. taktycznego polegającą na oddziaływaniu określonymi środkami na obiekty zagrożone pożarem.
B. taktycznego polegającą na zwalczaniu ogniska pożaru.
C. mającą na celu zmniejszenie szybkości rozprzestrzeniania się pożaru i ochronę obiektów położonych bezpośrednio przy froncie pożaru.
D. polegającą na nierozprzestrzenianiu się pożaru.
Pytanie z egzaminu CKE z 2013 roku (arkusz Z.23-X-13.10).
Natarcie w działaniach gaśniczych to forma działania taktycznego polegająca na bezpośrednim zwalczaniu ogniska pożaru, czyli działaniu tam, gdzie proces spalania faktycznie trwa. Chodzi o podanie odpowiedniego środka gaśniczego na strefę spalania, np. wody, piany, proszku albo CO₂, zależnie od rodzaju materiału palnego i warunków akcji. W praktyce może to być natarcie wewnętrzne, gdy rota wchodzi do budynku i pracuje prądem wody w pomieszczeniu objętym pożarem, albo natarcie zewnętrzne, np. z drabiny, podnośnika czy stanowiska przed obiektem. Ważne jest dobranie kierunku natarcia, zabezpieczenie drogi odwrotu, wentylacja i ciągła ocena zagrożeń, bo samo odważne wejście z linią gaśniczą nie wystarczy. Moim zdaniem to jedno z podstawowych pojęć z taktyki, bo odróżnia działanie ofensywne od obrony. Dobra praktyka mówi, że natarcie powinno być skoordynowane z rozpoznaniem, łącznością, zasilaniem wodnym i asekuracją ratowników.
W tym pytaniu łatwo pomylić natarcie z obroną albo z działaniami ograniczającymi rozwój pożaru. Samo nierozprzestrzenianie się pożaru nie jest definicją natarcia. To raczej efekt, który chcemy czasem osiągnąć przez różne działania, ale pojęcie jest zbyt ogólne i nie wskazuje na aktywne zwalczanie ogniska spalania. Natarcie oznacza wejście w zasadniczy problem, czyli oddziaływanie środkiem gaśniczym na miejsce, gdzie pali się materiał. Inaczej mówiąc, strażacy nie tylko pilnują, żeby ogień nie poszedł dalej, ale próbują go ugasić u źródła. Oddziaływanie na obiekty zagrożone pożarem to już typowa obrona. Przykładowo chłodzenie sąsiedniego zbiornika, kurtyna wodna przy elewacji albo zabezpieczanie budynku stojącego przy hali objętej pożarem służy ochronie mienia i ludzi, ale nie jest natarciem na ognisko pożaru. Podobnie działanie mające zmniejszyć szybkość rozprzestrzeniania się pożaru i chronić obiekty przy froncie pożaru opisuje bardziej obronę bliższą, ewentualnie działania opóźniające rozwój zdarzenia. Typowy błąd myślowy polega na tym, że każde użycie prądu wody uznaje się za natarcie. A to nie tak. Liczy się cel taktyczny: czy gasimy strefę spalania, czy chronimy coś przed zapaleniem. Z mojego doświadczenia z nauki taktyki, to rozróżnienie bardzo pomaga przy czytaniu meldunków i przy planowaniu zamiaru taktycznego kierującego działaniem ratowniczym.