Pierwsza Klasa przenikania CUG wg PN EN – 943 dla niebezpiecznej substancji chemicznej pozwala na pracę ratowników w strefie skażonej, bez uszkodzenia ubrania, przez czas
Pierwsza klasa przenikania CUG według PN-EN 943 oznacza najniższy poziom odporności materiału ubrania na przenikanie substancji chemicznej, czyli tzw. permeację. W praktycznym ujęciu przyjmuje się, że taka klasa daje możliwość pracy w strefie skażonej do 30 minut, pod warunkiem że ubranie jest dobrane do konkretnej substancji, jest szczelne, sprawdzone przed wejściem i ratownik ma pełne zabezpieczenie układu oddechowego. To nie jest zaproszenie do spokojnej, długiej pracy w chemii, tylko raczej informacja: czas jest krótki, trzeba działać konkretnie i z zapasem bezpieczeństwa. Moim zdaniem to jedna z ważniejszych rzeczy przy CUG-ach, bo wielu osobom myli się odporność ubrania z całkowitą niezniszczalnością. Norma PN-EN 943 dotyczy ubrań chroniących przed ciekłymi i gazowymi chemikaliami, w tym ubrań gazoszczelnych używanych w ratownictwie chemicznym. Klasa przenikania mówi o czasie, po którym substancja może zacząć przechodzić przez materiał na poziomie cząsteczkowym, nawet gdy nie widać dziury ani pęknięcia. Dlatego w działaniach praktycznych kontroluje się czas wejścia roty, stosuje asekurację, dekontaminację po wyjściu oraz dobiera ubranie z tabel odporności producenta, a nie tylko z samej nazwy CUG.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka różnych pojęć: czas bezpiecznej pracy, klasę przenikania, odporność mechaniczną ubrania i ogólny czas trwania akcji. Pierwsza klasa przenikania CUG według PN-EN 943 nie oznacza ani bardzo krótkiego limitu 10 minut, ani wysokiej odporności pozwalającej od razu planować godzinne lub dwugodzinne wejście do strefy skażonej. W ujęciu stosowanym w szkoleniach ratowniczych pierwsza klasa odpowiada pracy do 30 minut, czyli jest to dolny poziom ochrony przed permeacją substancji chemicznej. Warto pamiętać, że permeacja to nie jest widoczne rozdarcie materiału. Substancja może przenikać przez strukturę tworzywa na poziomie cząsteczkowym, mimo że ubranie wygląda normalnie i nie ma żadnej dziury. I to bywa podstępne.
Założenie czasu do 10 minut wynika często z zapamiętania wartości progowej badania albo z bardzo ostrożnego podejścia operacyjnego. Ostrożność jest dobra, jasne, ale w pytaniu chodzi o klasyfikację według normy, a nie o indywidualną decyzję KDR przy szczególnie niebezpiecznej substancji. Z kolei 60 i 120 minut dotyczą wyższych poziomów odporności materiału, a nie pierwszej klasy. Takie wartości mogą pasować do lepszych klas przenikania albo do innych założeń producenta, ale nie do najniższej klasy ochrony. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro CUG wygląda solidnie i jest gazoszczelny, to traktuje się go jak barierę absolutną. W realnych działaniach ratownictwa chemicznego trzeba sprawdzać kartę odporności chemicznej ubrania, nazwę substancji, stężenie, temperaturę, czas ekspozycji i późniejszą dekontaminację. Sama obecność CUG-a nie załatwia tematu, niestety.
Założenie czasu do 10 minut wynika często z zapamiętania wartości progowej badania albo z bardzo ostrożnego podejścia operacyjnego. Ostrożność jest dobra, jasne, ale w pytaniu chodzi o klasyfikację według normy, a nie o indywidualną decyzję KDR przy szczególnie niebezpiecznej substancji. Z kolei 60 i 120 minut dotyczą wyższych poziomów odporności materiału, a nie pierwszej klasy. Takie wartości mogą pasować do lepszych klas przenikania albo do innych założeń producenta, ale nie do najniższej klasy ochrony. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro CUG wygląda solidnie i jest gazoszczelny, to traktuje się go jak barierę absolutną. W realnych działaniach ratownictwa chemicznego trzeba sprawdzać kartę odporności chemicznej ubrania, nazwę substancji, stężenie, temperaturę, czas ekspozycji i późniejszą dekontaminację. Sama obecność CUG-a nie załatwia tematu, niestety.