Podczas wypadku w komunikacji drogowej, w którym doszło do zapalenia komory silnika pojazdu, osobę poszkodowaną należy ewakuować
W sytuacji, gdy po wypadku drogowym pali się komora silnika, priorytetem jest szybkie usunięcie poszkodowanego ze strefy bezpośredniego zagrożenia, ale nie na zasadzie szarpania za ręce i byle dalej. Najlepsze postępowanie to ewakuacja bezzwłoczna z jednoczesnym zabezpieczeniem odcinka szyjnego kręgosłupa. W praktyce oznacza to ręczną stabilizację głowy i szyi, ograniczenie ruchów skrętnych oraz ostrożne wydobycie osoby z pojazdu, nawet jeśli nie udało się jeszcze przygotować idealnego dostępu. Przy wypadkach komunikacyjnych zawsze trzeba podejrzewać uraz kręgosłupa, zwłaszcza po zderzeniu, dachowaniu albo silnym uderzeniu czołowym. Jednocześnie pożar komory silnika może bardzo szybko przejść na kabinę, instalację elektryczną, przewody paliwowe, plastiki i tapicerkę. Dym, temperatura, ryzyko rozwoju pożaru i panika robią swoje. Z mojego doświadczenia wynika, że w takich zdarzeniach nie wolno czekać na warunki idealne, bo one często wcale nie nadejdą. Dobra praktyka ratownicza mówi: najpierw bezpieczeństwo życia, potem komfort techniczny działań. Jeżeli zagrożenie jest bezpośrednie, wykonuje się ewakuację ratunkową, a nie planowe wydobycie z pełnym dostępem hydraulicznym. Odcinek szyjny stabilizuje się ręcznie, później można zastosować kołnierz, deskę ortopedyczną lub inne środki unieruchomienia, ale dopiero jeśli nie opóźnia to ucieczki ze strefy zagrożenia.
W tym pytaniu łatwo wpaść w pułapkę myślenia, że najpierw trzeba stworzyć idealne warunki techniczne, a dopiero potem zająć się poszkodowanym. W normalnym, stabilnym zdarzeniu drogowym rzeczywiście dąży się do spokojnego wykonania dostępu, stabilizacji pojazdu, zabezpieczenia ostrych krawędzi i wydobycia osoby na desce ortopedycznej albo z użyciem innego sprzętu medycznego. Tylko że pożar komory silnika zmienia priorytety. To już nie jest zwykłe uwolnienie osoby zakleszczonej, tylko sytuacja z bezpośrednim zagrożeniem życia. Czekanie na ugaszenie pożaru może być bardzo ryzykowne, bo ogień i dym mogą wejść do przedziału pasażerskiego szybciej, niż się komuś wydaje. Do tego dochodzi możliwość pękania elementów z tworzyw, rozszczelnienia instalacji paliwowej, emisji toksycznych produktów spalania i gwałtownego wzrostu temperatury. Nosze typu deska są przydatne, ale nie mogą być warunkiem rozpoczęcia ewakuacji, jeśli poszkodowany znajduje się w strefie zagrożenia. Podobnie pełny dostęp do wnętrza pojazdu, wykonywany przy użyciu narzędzi hydraulicznych, rozpieraczy czy nożyc, jest standardem przy działaniach planowych, ale w pożarze liczy się czas. Typowy błąd polega na traktowaniu procedur urazowych jako ważniejszych niż usunięcie człowieka z miejsca, które za chwilę może być objęte ogniem. Dobre praktyki ratownictwa drogowego zakładają kompromis: ewakuować natychmiast, ale możliwie kontrolowanie, z ręczną stabilizacją głowy i szyi. Moim zdaniem to jedna z tych sytuacji, gdzie ratownik musi działać zdecydowanie, nie czekać na perfekcję, ale też nie zapominać o podejrzeniu urazu kręgosłupa szyjnego.