Przejście ewakuacyjne w obiekcie nie powinno prowadzić łącznie przez więcej pomieszczeń niż
Odpowiedź 'trzy' wynika z warunków techniczno-budowlanych dotyczących ewakuacji, konkretnie z zasad projektowania przejść ewakuacyjnych w budynkach. Przejście ewakuacyjne to odcinek drogi od miejsca, w którym może przebywać człowiek, do wyjścia ewakuacyjnego na drogę ewakuacyjną, do innej strefy pożarowej albo bezpośrednio na zewnątrz. Przepisy przyjmują, że takie przejście nie powinno prowadzić łącznie przez więcej niż trzy pomieszczenia. Chodzi o to, żeby osoba uciekająca nie musiała błądzić przez długi układ pokoi, magazynków czy zapleczy, szczególnie przy zadymieniu i stresie. W praktyce oznacza to, że np. z pomieszczenia biurowego można przejść przez dwa kolejne pomieszczenia do korytarza ewakuacyjnego, ale dalsze komplikowanie układu jest już niebezpieczne i zwykle niezgodne z zasadami. Moim zdaniem to jeden z tych przepisów, które bardzo dobrze pokazują, że ewakuacja ma być intuicyjna, krótka i czytelna, a nie tylko 'jakoś możliwa' na rysunku projektu.
W tym pytaniu łatwo pomylić przejście ewakuacyjne z ogólną drogą ewakuacyjną albo z samym dojściem ewakuacyjnym na korytarzu. Przejście ewakuacyjne dotyczy poruszania się przez pomieszczenia, zanim człowiek dotrze do właściwej drogi ewakuacyjnej, np. korytarza, klatki schodowej, wyjścia do innej strefy pożarowej albo wyjścia na zewnątrz. Zbyt rygorystyczne założenie, że wolno prowadzić tylko przez jedno pomieszczenie, nie odpowiada przepisom i w wielu normalnych budynkach byłoby po prostu niepraktyczne. Układy typu sala sprzedaży, zaplecze i wyjście do korytarza są spotykane i mogą być dopuszczalne, jeśli spełniają też inne wymagania, jak długość przejścia, szerokość i brak przeszkód. Przyjęcie limitu dwóch pomieszczeń też jest zbyt ostrożne, ale nie jest to wartość wskazana w standardowych warunkach technicznych. Z kolei dopuszczenie czterech pomieszczeń idzie w drugą stronę i tworzy już za długi, mało czytelny ciąg ewakuacyjny. W pożarze zadymienie, panika, brak oświetlenia i zamknięte drzwi bardzo szybko pogarszają sytuację. Im więcej pomieszczeń po drodze, tym większe ryzyko pomyłki, zatoru albo wejścia w ślepą część budynku. Typowy błąd myślowy polega na liczeniu tylko odległości w metrach, a nie liczby pomieszczeń i ich układu funkcjonalnego. Dobre projektowanie ewakuacji to nie tylko kreska na rzucie, ale realna możliwość szybkiego opuszczenia strefy zagrożenia przez zwykłego użytkownika, który nie zna budynku tak dobrze jak projektant czy strażak.