Przy ilu obrotach na minutę można uzyskać wydajność pompy Q=250 m3/h, z zastosowaniem ciśnienia w zakresie H=15-20m H2O?
Odpowiedź n = 1600/min jest właściwa, bo z charakterystyki pompy trzeba odczytać punkt pracy dla wydajności Q = 250 m³/h i sprawdzić, przy której krzywej obrotów wysokość podnoszenia H mieści się w zakresie 15-20 m H₂O. Dla tej wydajności krzywa n = 1600/min przechodzi mniej więcej przez wymagany przedział ciśnienia, czyli daje potrzebną wysokość podnoszenia bez schodzenia poniżej wymagań. To jest klasyczne czytanie charakterystyki Q-H pompy: najpierw szukamy przepływu na osi poziomej, potem idziemy w górę do właściwej krzywej i odczytujemy H na osi pionowej. W praktyce pożarniczej ma to duże znaczenie, bo sama duża wydajność nic nie daje, jeśli na prądownicach, hydrantach albo działku wodnym nie zostanie zachowane wymagane ciśnienie robocze. Moim zdaniem warto zapamiętać też zasadę podobieństwa pomp: przy wzroście prędkości obrotowej rośnie przepływ, a wysokość podnoszenia rośnie jeszcze szybciej, mniej więcej z kwadratem prędkości. Oczywiście w realnym doborze sprawdza się jeszcze moc silnika, sprawność, ryzyko kawitacji, NPSH oraz dopuszczalny zakres pracy pompy. Dobre praktyki, spotykane np. przy ocenie pomp pożarniczych i zestawów hydrantowych, wymagają aby punkt pracy nie był wybierany na ślepo, tylko z katalogowej charakterystyki producenta i z odpowiednim zapasem. Tutaj właśnie taki odczyt prowadzi do 1600/min.
Niższe prędkości obrotowe mogą wyglądać kusząco, bo często kojarzą się z mniejszym zużyciem energii, spokojniejszą pracą i mniejszym obciążeniem układu. Jednak w tym zadaniu najważniejszy jest konkretny punkt pracy: Q = 250 m³/h oraz H = 15-20 m H₂O. Z wykresu widać, że przy 1000/min pompa daje za małą wysokość podnoszenia dla takiego przepływu. Innymi słowy, wody może teoretycznie płynąć sporo, ale ciśnienie użytkowe będzie za niskie, więc instalacja nie spełni zadania. Przy 1200/min sytuacja dalej jest niewystarczająca, bo krzywa nadal leży poniżej wymaganego zakresu H. To typowy błąd: patrzy się tylko na wydajność Q, a pomija się, że odbiorniki, węże, armatura i straty miejscowe potrzebują odpowiedniego ciśnienia. Również 1450/min nie zapewnia tu bezpiecznego wejścia w przedział 15-20 m H₂O przy 250 m³/h; jest blisko, ale w technice pożarniczej blisko to czasem nadal za mało. Z mojego doświadczenia takie niedoszacowanie kończy się tym, że na końcu linii gaśniczej prąd jest słaby, a operator zaczyna nadrabiać błędy regulacją zaworów. Poprawny dobór robi się z charakterystyki Q-H, zgodnie z dobrą praktyką eksploatacji pomp i zasadami stosowanymi przy sprzęcie pożarniczym oraz instalacjach wodnych przeciwpożarowych. Trzeba odczytać przecięcie wymaganej wydajności z krzywą obrotów i dopiero wtedy oceniać, czy H mieści się w wymaganym zakresie. W tym przypadku spełnia to dopiero n = 1600/min.