Przy osiągnięciu z działka HR T 386 wysokości rzutu prądu gaśniczego 22 m największa odległość tego prądu wynosi
W tym zadaniu kluczowe jest poprawne odczytanie charakterystyki rzutu prądu gaśniczego dla działka HR T 386. Jeżeli wymagamy, aby strumień osiągał wysokość rzutu 22 m, to z wykresu trzeba poprowadzić w myślach linię poziomą na poziomie 22 m i sprawdzić, przy jakim największym zasięgu przecina ona krzywą pracy działka. Najdalszy punkt wypada w okolicy 80 m, dlatego ta wartość jest właściwa. Nie chodzi tu o maksymalną wysokość strumienia ani o najdalszy rzut przy zerowej wysokości, tylko o zasięg przy zachowaniu konkretnej wysokości. W praktyce strażackiej takie odczyty są ważne przy planowaniu ustawienia działka, np. przy pożarach zbiorników, hal, składowisk albo elewacji budynków. Moim zdaniem warto pamiętać, że katalogowe wykresy są robione dla określonych warunków: ciśnienia, wydajności, kąta ustawienia i rodzaju prądu. Dobra praktyka, zgodna z podejściem stosowanym w dokumentacji sprzętu pożarniczego i normach typu PN-EN 15767 dotyczących sprzętu do podawania środków gaśniczych, to zawsze zostawiać zapas na wiatr, rozproszenie kropli i spadki ciśnienia w liniach zasilających. W realnej akcji 80 m może być wartością orientacyjną, ale do planowania ustawienia stanowiska wodnego jest bardzo użyteczna.
Przy tym pytaniu łatwo pomylić kilka pojęć: maksymalną wysokość rzutu, maksymalny zasięg oraz zasięg osiągany przy konkretnej wysokości strumienia. Wykres nie mówi, że każda podana odległość jest możliwa dla wysokości 22 m. Trzeba odczytać przecięcie poziomu 22 m z charakterystyką prądu i wybrać najdalej położony punkt po osi zasięgu. Wartość 38 m może kojarzyć się z miejscem, gdzie jedna z krzywych osiąga dużą wysokość albo z obszarem największego wzniesienia strumienia, ale to nie jest największa odległość dla wysokości 22 m. 65 m jest bliżej poprawnego rozumowania, bo leży w rejonie dalszej części wykresu, jednak nadal nie uwzględnia tego, że przy poziomie 22 m strumień może być odczytany dalej, około 80 m. Z kolei 88 m wygląda jak maksymalny zasięg rzutu po osi poziomej, ale tam strumień jest już blisko opadania do ziemi, czyli jego wysokość nie wynosi 22 m. To typowy błąd: ktoś patrzy tylko na najdalszy punkt krzywej, a nie na wymagany warunek wysokości. W praktyce operacyjnej takie uproszczenie mogłoby skutkować ustawieniem działka za daleko od obiektu i prąd gaśniczy nie trafiłby w planowaną strefę pożaru. Przy pracy z działkami wodnymi, zwłaszcza o dużej wydajności, zawsze trzeba czytać charakterystykę dwuwymiarowo: wysokość i zasięg razem, a nie osobno. Do tego dochodzą jeszcze straty ciśnienia, wiatr, turbulencje i jakość prądu zwartego, więc w działaniach ratowniczo-gaśniczych zwykle przyjmuje się bezpieczny margines, a nie wartość z samego końca wykresu.