W celu przeprowadzenia analizy zdarzenia przyjmuje się, że pojazdy ratownicze poza terenem zabudowanym poruszają się z prędkością
W analizie zdarzenia przyjmuje się prędkość 60 km/h dla pojazdów ratowniczych poruszających się poza terenem zabudowanym. To nie jest przypadkowa liczba ani opis jazdy na sygnale w każdej możliwej sytuacji, tylko wartość planistyczna używana do szacowania czasu dojazdu sił i środków. W praktyce chodzi o uśrednienie warunków: zakręty, skrzyżowania, hamowanie, jakość drogi, widoczność, ruch lokalny i fakt, że nawet pojazd uprzywilejowany nie jedzie cały czas z maksymalną prędkością. Moim zdaniem to dość rozsądne założenie, bo w dokumentacji operacyjnej lepiej mieć wartość realną, a nie życzeniową. Przy analizie rejonu operacyjnego, ocenie czasu osiągnięcia gotowości na miejscu zdarzenia albo planowaniu zabezpieczenia obszaru taka prędkość pozwala policzyć orientacyjny czas dojazdu, np. dla 12 km poza miastem będzie to około 12 minut przy wzorze $t = s / v$. Dobre praktyki w ratownictwie mówią, żeby odróżniać prędkość obliczeniową od faktycznej jazdy kierowcy, bo ta zależy od bezpieczeństwa, warunków drogowych i decyzji dowódcy oraz kierowcy pojazdu uprzywilejowanego.
Wartości 40 km/h, 50 km/h i 55 km/h mogą wydawać się logiczne, jeśli ktoś myśli głównie o trudnych warunkach drogowych albo o jeździe w miejscowości, ale nie są właściwym założeniem dla analizy zdarzenia poza terenem zabudowanym. Trzeba tu rozróżnić dwie sprawy: przepisy ruchu drogowego i prędkość przyjmowaną w analizach operacyjnych. Pojazd ratowniczy jako pojazd uprzywilejowany może w określonych warunkach korzystać z ułatwień, ale nadal obowiązuje zasada zachowania szczególnej ostrożności. Natomiast w analizie nie wpisuje się maksymalnej prędkości z licznika, tylko standardową wartość obliczeniową. Dla obszaru poza zabudową przyjmuje się 60 km/h. Zaniżenie jej do 40 km/h powodowałoby sztuczne wydłużenie czasu dojazdu i mogłoby przekłamać ocenę zabezpieczenia operacyjnego terenu. 50 km/h kojarzy się wielu osobom z typową prędkością w obszarze zabudowanym, dlatego łatwo tu o pomyłkę. 55 km/h brzmi jak kompromis, ale w takich zagadnieniach nie wybiera się wartości na wyczucie, tylko zgodnie z przyjętym standardem analitycznym. Z mojego doświadczenia najczęstszy błąd polega na tym, że ktoś próbuje odtworzyć realną jazdę konkretnego zastępu, zamiast zastosować jednolite założenie do porównywania i dokumentowania zdarzeń. W działaniach ratowniczych jednolitość obliczeń jest ważna, bo dzięki temu różne analizy da się potem sensownie zestawić.