W której kategorii lasów występuje najmniejsze zagrożenie pożarowe?
Kategoria III to ta, w której przyjmuje się najmniejsze zagrożenie pożarowe lasu. W klasyfikacji kategorii zagrożenia pożarowego lasów stosuje się układ: I oznacza duże zagrożenie, II średnie, a III małe. W praktyce nie chodzi tu o chwilową pogodę z jednego dnia, tylko o ogólną ocenę podatności danego obszaru leśnego na pożary. Bierze się pod uwagę m.in. typ siedliska, udział drzew iglastych, wiek drzewostanu, wilgotność ściółki, historię pożarów, dostępność terenu oraz warunki klimatyczne. Moim zdaniem warto zapamiętać to bardzo prosto: im niższy numer rzymski, tym większy problem dla ochrony przeciwpożarowej lasu. Kategoria III nie oznacza oczywiście, że pożar nie może tam powstać. Nadal obowiązują zasady prewencji, obserwacja terenu, utrzymywanie dojazdów pożarowych, punktów czerpania wody i pasów przeciwpożarowych tam, gdzie są wymagane. Ale z punktu widzenia planowania działań, patroli i gotowości operacyjnej jest to obszar o najmniejszej statystycznej i technicznej podatności na rozwój pożaru.
W tym pytaniu łatwo pomylić dwie różne rzeczy: kategorię zagrożenia pożarowego lasu oraz bieżący stopień zagrożenia pożarowego lasu. Oznaczenie 0 kojarzy się wielu osobom z brakiem zagrożenia, bo w codziennych komunikatach można spotkać stopnie zagrożenia zależne od pogody, wilgotności ściółki i opadów. To jednak nie jest kategoria lasu w rozumieniu klasyfikacji obszarów leśnych. Kategorie zapisuje się cyframi rzymskimi i opisują one bardziej stałą podatność danego kompleksu leśnego na pożary. Dlatego wskazanie 0 wynika zwykle z takiego trochę automatycznego myślenia: zero równa się najmniej. W tej klasyfikacji tak to nie działa. Kategoria I oznacza największe zagrożenie pożarowe. Takie lasy wymagają szczególnej uwagi służb leśnych i straży pożarnej, sprawnej sieci dojazdów pożarowych, obserwacji oraz przygotowanego zaopatrzenia wodnego. Kategoria II to zagrożenie pośrednie, czyli nadal istotne, ale mniejsze niż w kategorii I. Nie jest to jednak poziom najniższy. Najmniejsze zagrożenie przypisuje się kategorii III. Z mojego doświadczenia dobrze pomaga zasada: przy kategoriach lasów numer rzymski I jest najbardziej niebezpieczny, II jest średni, a III najmniej groźny. To odwrotnie niż czasem intuicyjnie ktoś sobie układa, więc warto to mieć z tyłu głowy przy testach i przy realnym planowaniu zabezpieczenia terenów leśnych.