Wokół placów składowych i składowisk przy obiektach stałych oraz przy obiektach tymczasowych o konstrukcji palnej musi być zachowany pas ochronny o nawierzchni z materiałów niepalnych lub nawierzchni gruntowej oczyszczonej, o szerokości minimum
A. 4 m
B. 2 m
C. 1 m
D. 8 m
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2015 (arkusz Z.23-X-15.08).
Wymagana minimalna szerokość pasa ochronnego wynosi 2 m. Chodzi o pas wokół placów składowych i składowisk przy obiektach stałych oraz przy obiektach tymczasowych o konstrukcji palnej, wykonany z materiałów niepalnych albo jako nawierzchnia gruntowa oczyszczona. W praktyce oznacza to strefę bez trawy, liści, odpadów, palet, opakowań, rozlanych materiałów palnych i innych rzeczy, które mogłyby przenieść ogień na składowane materiały lub na sam obiekt. Moim zdaniem to jeden z tych przepisów, które wyglądają banalnie, ale na placu robią dużą różnicę. Dwa metry dają minimalny bufor ograniczający rozprzestrzenianie się pożaru powierzchniowego, ułatwiają obejście składowiska podczas kontroli i pozwalają strażakom szybciej ocenić sytuację. Taki pas powinien być utrzymany stale, nie tylko na dzień odbioru czy kontroli. Dobrą praktyką jest jego regularne zamiatanie, wykaszanie bez pozostawiania suchej roślinności oraz niedopuszczanie do zastawiania go materiałami magazynowymi. W ochronie przeciwpożarowej liczy się nie tylko sama odległość, ale też realny stan nawierzchni: grunt oczyszczony ma być faktycznie oczyszczony, a nie tylko nazwany tak w dokumentacji.
W tym pytaniu kluczowa jest minimalna szerokość pasa ochronnego, a nie ogólne wyobrażenie o tym, ile miejsca dobrze byłoby zostawić wokół składowiska. Wymagane minimum to 2 m. Zbyt mała szerokość, na przykład 1 m, nie daje wystarczającego bufora przeciwpożarowego przy placach składowych, szczególnie gdy obok znajdują się materiały palne, odpady opakowaniowe, drewniane palety albo obiekt tymczasowy o konstrukcji palnej. Taki wąski pas łatwo też zastawić, zarosnąć trawą albo potraktować jako zwykłą szczelinę między składowaniem a budynkiem, a nie realne zabezpieczenie. Z drugiej strony wartości większe, jak 4 m czy 8 m, mogą kojarzyć się z drogami pożarowymi, dojazdami dla pojazdów ratowniczych albo odległościami separacyjnymi w innych wymaganiach techniczno-budowlanych. To częsty błąd: ktoś pamięta większą liczbę z przepisów przeciwpożarowych i przenosi ją na zupełnie inny przypadek. Tutaj nie chodzi o pełnowymiarową drogę dla samochodu gaśniczego, tylko o pas ochronny z nawierzchni niepalnej lub oczyszczonego gruntu. Ma on ograniczyć możliwość przeniesienia ognia i uporządkować strefę przy składowisku. W praktyce inspektor nie będzie oceniał tylko samej miarki, ale również to, czy pas faktycznie nie zawiera materiałów palnych. Suche chwasty, kartony, folia, trociny czy porzucone elementy drewniane potrafią zniweczyć sens nawet poprawnie wyznaczonej szerokości. Dlatego poprawna wartość to 2 m i warto ją kojarzyć z minimalnym buforem porządkowym oraz przeciwpożarowym przy składowaniu, a nie z drogą pożarową czy strefą oddzielenia pożarowego.