Wymaganą klasę odporności pożarowej dla budynków ZL ustala się według
A. kategorii zagrożenia ludzi i wysokości.
B. gęstości obciążenia ogniowego i zagrożenia wybuchem.
C. kategorii zagrożenia ludzi i gęstości obciążenia ogniowego.
D. gęstości obciążenia ogniowego i wysokości.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2015 (arkusz Z.23-X-15.08).
W budynkach ZL, czyli zaliczanych do kategorii zagrożenia ludzi, wymaganą klasę odporności pożarowej ustala się według kategorii ZL oraz wysokości budynku. To jest podstawowa zasada wynikająca z warunków technicznych dla budynków. Kategoria ZL mówi, jaki rodzaj użytkowników i sposób użytkowania występuje w obiekcie, np. ZL I dla budynków z dużymi skupiskami ludzi, ZL II dla osób o ograniczonej zdolności poruszania się, ZL III dla użyteczności publicznej, ZL IV dla mieszkalnych, a ZL V dla zamieszkania zbiorowego. Wysokość budynku też jest kluczowa, bo im wyższy obiekt, tym trudniejsza ewakuacja i prowadzenie działań ratowniczo-gaśniczych. Dlatego budynek niski i budynek wysoki o tej samej funkcji mogą mieć inne wymagania konstrukcyjne. W praktyce projektant sprawdza kategorię ZL, grupę wysokości i na tej podstawie dobiera klasę odporności pożarowej, np. A, B, C, D albo E. Moim zdaniem to jedna z tych zasad, które warto kojarzyć od razu, bo często pojawia się przy analizie dróg ewakuacyjnych, odporności ogniowej ścian, stropów i obudowy klatek schodowych.
Przy ustalaniu klasy odporności pożarowej budynku trzeba najpierw rozróżnić, z jakim typem obiektu mamy do czynienia. Dla budynków ZL najważniejsze jest zagrożenie ludzi, czyli przeznaczenie i sposób użytkowania obiektu, oraz jego wysokość. To wynika z logiki przepisów techniczno-budowlanych: w takich obiektach podstawowym problemem jest bezpieczna ewakuacja osób, często także takich, które nie znają budynku albo mają ograniczoną możliwość samodzielnego poruszania się. Sama konstrukcja ma więc zapewnić odpowiedni czas nośności, szczelności i izolacyjności ogniowej, żeby ludzie mogli opuścić obiekt, a strażacy mieli warunki do działania. Gęstość obciążenia ogniowego kojarzy się z ilością materiału palnego na powierzchni i jest bardzo ważna, ale głównie przy budynkach produkcyjnych i magazynowych, czyli PM. Częsty błąd polega na tym, że ktoś widzi słowo pożar i od razu myśli o obciążeniu ogniowym, a przy ZL przepisy idą inną drogą. Zagrożenie wybuchem też nie jest kryterium do podstawowego ustalania klasy odporności pożarowej dla budynków ZL. Może wymuszać dodatkowe wymagania, strefy, zabezpieczenia techniczne czy organizacyjne, ale nie zastępuje układu: kategoria zagrożenia ludzi plus wysokość. Z mojego doświadczenia najprościej zapamiętać to tak: ludzie i wysokość dla ZL, materiały palne i ich ilość dla PM. To trochę upraszcza temat, ale dobrze ustawia myślenie przy testach i przy czytaniu dokumentacji projektowej.