Zgodnie z obowiązującymi przepisami największym hydrantem zewnętrznym nadziemnym dopuszczonym do stosowania w Polsce jest DN
A. 100.
B. 200.
C. 150.
D. 80.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2015 (arkusz Z.23-X-15.01).
DN 150 to właściwa wartość, bo w polskich przepisach dotyczących przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę największy dopuszczony hydrant zewnętrzny nadziemny ma średnicę nominalną DN 150. Chodzi tu o hydrant jako urządzenie końcowe sieci wodociągowej, a nie o średnicę przewodu magistralnego, bo to są dwie różne sprawy. W praktyce najczęściej spotyka się hydranty DN 80 i DN 100, ale przy większych wymaganiach wydajnościowych, np. dla zakładów przemysłowych, dużych obiektów magazynowych albo miejsc gdzie przewiduje się intensywne działania gaśnicze, stosuje się właśnie hydranty DN 150. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: dla hydrantów zewnętrznych nadziemnych w Polsce górną granicą jest DN 150, a większe średnice mogą dotyczyć sieci, zasuw, kolektorów czy innych elementów instalacji, ale nie typowego hydrantu dopuszczonego przepisami. Przy odbiorach i projektowaniu liczy się nie tylko średnica, ale też wymagana wydajność, ciśnienie, rozmieszczenie hydrantów i dostęp dla pojazdów pożarniczych. Sam zapis DN mówi o średnicy nominalnej, czyli oznaczeniu konstrukcyjnym armatury, nie o dokładnym wymiarze mierzonym suwmiarką.
W tym pytaniu łatwo pomylić średnicę hydrantu zewnętrznego z innymi elementami sieci wodociągowej. DN 80 i DN 100 są bardzo często spotykane w terenie, dlatego wiele osób odruchowo wybiera jedną z tych wartości. To jednak nie oznacza, że są one największe. Hydrant DN 80 jest typowym rozwiązaniem dla wielu miejscowości, osiedli czy mniejszych obiektów, a DN 100 daje większą przepustowość i bywa stosowany tam, gdzie zapotrzebowanie na wodę gaśniczą jest wyższe. Nadal jednak przepisy dopuszczają jeszcze większy hydrant nadziemny, czyli DN 150. Z kolei DN 200 brzmi wiarygodnie, bo takie średnice mogą występować w przewodach wodociągowych, magistralach, zasuwach albo odcinkach sieci zasilającej. I tu jest typowy błąd myślowy: ktoś widzi dużą rurę zasilającą i zakłada, że hydrant też może mieć takie oznaczenie. W przepisach oraz w praktyce branżowej trzeba rozdzielać średnicę sieci od średnicy armatury hydrantowej. Hydrant jest urządzeniem poboru wody dla jednostek ochrony przeciwpożarowej, musi pasować do określonych standardów wykonania, nasad, obsługi i badań. Największym hydrantem zewnętrznym nadziemnym dopuszczonym do stosowania jest DN 150. Z mojego doświadczenia, najlepsze podejście to zapamiętać ciąg typowych wielkości: DN 80, DN 100, DN 150, a DN 200 zostawić raczej dla rurociągów i infrastruktury sieciowej, nie dla samego hydrantu.