Źródło wody do celów przeciwpożarowych w lasach, które tworzą kompleks o powierzchni ponad 300 ha, zapewnia się w postaci
A. dowolnej liczby zbiorników zlokalizowanych w obrębie chronionej powierzchni, zawierających łącznie co najmniej 50 m3.
B. 4 zbiorników w obrębie chronionej powierzchni, zawierających łącznie co najmniej 50 m3.
C. 3 zbiorników w obrębie chronionej powierzchni, zawierających łącznie co najmniej 200 m3.
D. nie więcej niż 2 zbiorników w obrębie chronionej powierzchni, zawierających łącznie co najmniej 50 m3.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2018 (arkusz Z.23-X-18.05).
Wymaganie dla kompleksów leśnych o powierzchni ponad 300 ha mówi, że źródło wody do celów przeciwpożarowych zapewnia się jako nie więcej niż 2 zbiorniki położone w obrębie chronionej powierzchni, o łącznej pojemności co najmniej 50 m³. Kluczowe są tu trzy elementy: lokalizacja w obrębie chronionego lasu, ograniczenie liczby zbiorników oraz minimalna łączna ilość wody. Nie chodzi więc o to, żeby zbiorników było dużo, tylko żeby były sensownie rozmieszczone i możliwe do użycia przez jednostki ochrony przeciwpożarowej. Moim zdaniem to bardzo praktyczny zapis, bo w lesie liczy się szybki dojazd, możliwość ustawienia samochodu pożarniczego, twardy punkt czerpania wody i realna dostępność wody w okresie suszy. Zbiornik powinien mieć zapewniony dojazd pożarowy, odpowiednie stanowisko czerpania oraz utrzymanie tak, aby nie był zarośnięty albo zamulony. W praktyce przy planowaniu ochrony przeciwpożarowej lasu sprawdza się nie tylko samą pojemność 50 m³, ale też odległości, przejezdność dróg leśnych, oznakowanie punktu wodnego i możliwość pracy pomp. Dobra praktyka jest taka, że punkt poboru wody powinien być znany lokalnym zastępom i ujęty w dokumentacji operacyjnej, bo podczas pożaru lasu nie ma czasu na szukanie zbiornika po mapie.
W tym pytaniu łatwo pomylić ilość wody z liczbą zbiorników, a to są dwie różne sprawy. Przepisy dla kompleksów leśnych powyżej 300 ha wymagają źródła wody w postaci nie więcej niż 2 zbiorników zlokalizowanych w obrębie chronionej powierzchni, zawierających łącznie co najmniej 50 m³. Jeżeli ktoś wybiera wariant z czterema zbiornikami o łącznej pojemności 50 m³, to skupia się tylko na minimalnej pojemności, ale pomija limit liczby zbiorników. Z punktu widzenia akcji gaśniczej zbyt duże rozdrobnienie zasobu wody może być kłopotliwe: każdy zbiornik wymaga dojazdu, stanowiska czerpania, oznakowania i utrzymania. Trzy zbiorniki o łącznej pojemności 200 m³ też nie spełniają podanego wymagania, mimo że wody jest więcej. Większy zapas może być korzystny jako rozwiązanie dodatkowe, ale odpowiedź testowa pyta o konkretną wymaganą postać źródła wody, a tam występuje ograniczenie do maksymalnie dwóch zbiorników. Z kolei dowolna liczba zbiorników brzmi elastycznie, ale właśnie ta dowolność jest niezgodna z wymaganiem. Typowy błąd myślowy polega na założeniu, że im więcej zbiorników, tym zawsze lepiej. W ochronie przeciwpożarowej lasów liczy się jednak nie tylko ilość H₂O, ale też organizacja poboru, dostępność dla samochodów pożarniczych, trwałość punktu wodnego i prostota wykorzystania w warunkach stresu. Z mojego doświadczenia takie przepisy trzeba czytać bardzo dosłownie: jeżeli jest zapis nie więcej niż 2, to trzy, cztery albo dowolna liczba zbiorników odpadają, nawet gdy pojemność wygląda atrakcyjnie.