Baza danych fizycznie umieszczona na wielu komputerach, ale logicznie traktowana jako jedna całość, oparta jest na architekturze:
A. lokalnej
Źle. Baza lokalna działa na jednym komputerze, a nie na wielu.
B. abstrakcyjnej
Źle. „Abstrakcyjna” nie jest nazwą architektury rozmieszczenia bazy danych.
C. relacyjnej
Źle. Model relacyjny opisuje strukturę danych (tabele i relacje), a nie fizyczne rozmieszczenie.
D. rozproszonej
Dobrze. Baza rozproszona działa na wielu węzłach, lecz dla użytkownika jest jedną spójną całością.
Baza rozproszona przechowuje dane na wielu komputerach (węzłach), często w różnych lokalizacjach, lecz system zarządzania prezentuje je użytkownikowi jako jedną logiczną całość. Zwiększa to dostępność i wydajność oraz pozwala dzielić obciążenie. Dlatego opisana baza opiera się na architekturze rozproszonej.
Pozostałe pojęcia nie opisują fizycznego rozmieszczenia na wielu maszynach. Architektura relacyjna dotyczy sposobu modelowania danych - tabel, kluczy i relacji między nimi - niezależnie od tego, gdzie fizycznie leżą. „Abstrakcyjna” nie jest nazwą architektury rozmieszczenia bazy. Baza lokalna mieści się w całości na jednym komputerze, więc jest przeciwieństwem opisanej sytuacji. Rozmieszczenie na wielu węzłach przy zachowaniu jednej logicznej całości to architektura rozproszona, dlatego to ona jest poprawna.