Który kod języka HTML da efekt formatowania jak w przedstawionej ramce?
| W tym paragrafie zobaczysz sposoby formatowania tekstu w HTML |
A.
<p>W tym <b>paragrafie <i>zobaczysz</i> sposoby formatowania</b> tekstu w HTML</p>
B.
<p>W tym <i>paragrafie <b>zobaczysz</b> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
C.
<p>W tym <i>paragrafie zobaczysz sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
D.
<p>W tym <i>paragrafie </i><b>zobaczysz</b><i> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
Kod <p>W tym <b>paragrafie <i>zobaczysz</i> sposoby formatowania</b> tekstu w HTML</p> daje pokazany efekt, ponieważ znacznik <b> obejmuje cały fragment: paragrafie zobaczysz sposoby formatowania. Dzięki temu ten fragment jest pogrubiony. Wewnątrz niego znajduje się znacznik <i>, który obejmuje tylko słowo zobaczysz, więc to słowo jest jednocześnie pogrubione i pochylone. Tekst W tym oraz tekstu w HTML pozostają poza znacznikami formatującymi, dlatego są zapisane zwykłym krojem. Do zapamiętania: znaczniki zagnieżdżone zamyka się w odwrotnej kolejności, np. <b>tekst <i>słowo</i></b>. W praktyce taki zapis stosuje się przy wyróżnianiu fragmentów tekstu w akapicie bez dzielenia go na kilka elementów.
W pokazanym formatowaniu trzeba odtworzyć jednocześnie zakres pogrubienia i zakres pochylenia. Kod <p>W tym <i>paragrafie <b>zobaczysz</b> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p> pochyla cały fragment paragrafie zobaczysz sposoby formatowania, a pogrubia tylko zobaczysz. Byłby trafny wtedy, gdy większość środkowego tekstu miała być kursywą. Kod <p>W tym <i>paragrafie zobaczysz sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p> używa wyłącznie pochylenia, więc nie tworzy pogrubienia widocznego w ramce. Kod <p>W tym <i>paragrafie </i><b>zobaczysz</b><i> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p> rozdziela formatowanie: paragrafie i sposoby formatowania są pochylone, a zobaczysz jest tylko pogrubione. Poprawny zapis to <p>W tym <b>paragrafie <i>zobaczysz</i> sposoby formatowania</b> tekstu w HTML</p>. Typowy błąd polega na patrzeniu tylko na użyte znaczniki <b> i <i>, a nie na to, jaki dokładnie fragment tekstu obejmują znaczniki otwierające i zamykające.