Co oznacza pojęcie integralności referencyjnej w bazie danych?
A. Każdej wartości klucza obcego odpowiada istniejąca wartość klucza podstawowego
Dobrze. Klucz obcy musi wskazywać na realnie istniejący rekord tabeli nadrzędnej.
B. Wartość atrybutu należy do jego dziedziny (dozwolonego zbioru)
Źle. To opis integralności dziedzinowej, nie referencyjnej.
C. Baza jest odporna na awarie sprzętu i oprogramowania
Źle. To kwestia niezawodności/odporności, nie integralności referencyjnej.
D. Każda encja ma klucz podstawowy o wartości unikatowej i różnej od NULL
Źle. To definicja integralności encji (klucza głównego).
Integralność referencyjna to reguła pilnująca spójności powiązań między tabelami: każda wartość klucza obcego musi wskazywać na istniejący rekord tabeli nadrzędnej (na realną wartość jej klucza podstawowego) albo być pusta (NULL, jeśli dozwolone). Dzięki temu nie powstają „osierocone” rekordy wskazujące na nieistniejące dane. Dlatego poprawna jest odpowiedź o zgodności klucza obcego z kluczem podstawowym.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne rodzaje integralności lub cechy bazy. Stwierdzenie, że wartość atrybutu należy do swojej dziedziny, to integralność dziedzinowa - dotyczy poprawnego typu i zakresu wartości w kolumnie. Odporność na awarie sprzętu i oprogramowania to zagadnienie niezawodności i bezpieczeństwa, nie spójności powiązań. Wymóg, by każda encja miała unikatowy, niepusty klucz podstawowy, to integralność encji. Integralność referencyjna dotyczy zgodności klucza obcego z istniejącym kluczem podstawowym, dlatego to ta odpowiedź jest poprawna.