Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych

W tym pytaniu łatwo się pomylić, bo wszystkie podane rozszerzenia wyglądają na „multimedialne”, ale tylko jedno z nich jest faktycznie związane z formatem wideo. Trzy pozostałe dotyczą grafiki rastrowej, czyli pojedynczych obrazów, a nie ruchomego obrazu z dźwiękiem. To jest taki typowy błąd: ktoś kojarzy pliki multimedialne ogólnie i wrzuca do jednego worka zdjęcia, grafiki, filmy, a nawet animacje. Rozszerzenia .jpg, .png i .bmp opisują formaty obrazów statycznych. Plik .jpg (JPEG) jest formatem skompresowanej grafiki rastrowej, bardzo popularnym w fotografii cyfrowej i na stronach WWW. Jest zoptymalizowany pod zdjęcia, ma kompresję stratną, ale nie obsługuje ani wideo, ani dźwięku. Nawet jeśli ktoś widzi coś „ruchomego” w przeglądarce, to zwykle jest to sekwencja obrazów lub animacja zrobiona w inny sposób, a sam .jpg to zawsze pojedyncza klatka. Format .png służy do zapisu grafiki z kompresją bezstratną, z obsługą przezroczystości (kanał alfa). Idealny do ikon, logotypów, elementów interfejsu czy grafiki na strony WWW. Jednak dalej to tylko pojedynczy obraz, bez osi czasu, bez strumienia audio. Częsty błąd myślowy polega na tym, że skoro PNG jest „nowocześniejszy” od JPG, to ktoś może założyć, że może też obsługiwać wideo. Nie, PNG to dalej typowy format bitmapy. Z kolei .bmp (Bitmap) to bardzo prosty, stary format graficzny Windows, zapisujący obraz bez kompresji lub z minimalną kompresją. Pliki BMP są zwykle duże i kompletnie nie nadają się do wideo. Ten format nie ma mechanizmu przechowywania kolejnych klatek w czasie, nie obsługuje kodeków ani strumieniowania, to po prostu surowa bitmapa. Podstawowa różnica techniczna jest taka, że format wideo wymaga kontenera, który przechowuje sekwencję klatek (obrazu) wraz z informacją o czasie oraz opcjonalnie ścieżkę audio. Format graficzny, jak JPG, PNG czy BMP, przechowuje tylko jeden obraz. Dlatego takie rozszerzenia nie mogą być poprawną odpowiedzią w pytaniu o format wideo, nawet jeśli wizualnie pracujemy na nich w tym samym projekcie multimedialnym.