Poprawnie wskazany został typ DATE, który w relacyjnych bazach danych (np. MySQL, PostgreSQL, SQL Server) jest standardowym typem do przechowywania samych dat, bez informacji o godzinie. To dokładnie to, czego potrzebujemy przy dacie urodzenia ucznia: interesuje nas dzień, miesiąc i rok, a nie konkretna godzina czy sekunda. Typ DATE przechowuje wartość w ustalonym formacie (najczęściej 'YYYY-MM-DD'), dzięki czemu baza może poprawnie sortować rekordy, filtrować je w zapytaniach SQL (np. WHERE data_urodzenia BETWEEN '2008-01-01' AND '2010-12-31') oraz wykonywać operacje na datach, jak obliczanie wieku czy czasu, jaki minął od urodzenia. Z mojego doświadczenia używanie typu DATE jest też dużo wygodniejsze przy raportach i statystykach, np. liczenie ilu uczniów urodziło się w danym roku szkolnym, w danym miesiącu itp. Dodatkowo jest to zgodne z dobrymi praktykami projektowania baz danych: dla dat używamy typów datowych, a nie tekstu czy typów binarnych. Dzięki temu mechanizmy bazy potrafią walidować poprawność danych (np. nie pozwolą zapisać 31.02) oraz optymalnie korzystać z indeksów na kolumnach typu DATE. W profesjonalnych systemach szkolnych czy kadrowych przy danych takich jak data urodzenia, data zatrudnienia, data wystawienia świadectwa zawsze używa się właśnie typów pokrewnych DATE (DATE, DATETIME, czasem TIMESTAMP, ale do urodzin raczej zwykły DATE). To też ułatwia współpracę z aplikacjami webowymi w PHP czy JavaScript, bo większość frameworków ma gotowe mapowanie typu DATE na odpowiednie klasy lub struktury daty w kodzie. Ogólnie: prosty, czytelny i zgodny ze standardem wybór, dokładnie taki, jaki powinien się pojawić w dobrze zaprojektowanej bazie danych szkoły.
W tym pytaniu kluczowe jest zrozumienie, że data urodzenia jest typową daną kalendarzową i powinna być przechowywana w specjalnym typie datowym, a nie w typach przeznaczonych do zupełnie innych zastosowań. Częsty błąd polega na tym, że ktoś próbuje dobrać typ po nazwie, która brzmi ogólnie znajomo, bez zastanowienia się, jakie operacje będą później wykonywane na tych danych i jakie możliwości daje konkretny typ w SQL. Typ TIME służy do przechowywania samego czasu, najczęściej w formacie godzina:minuta:sekunda, bez informacji o dacie. Jest idealny np. do godzin rozpoczęcia lekcji, planu dzwonków, rejestracji czasu wejścia na lekcję, ale kompletnie nie nadaje się do daty urodzenia, bo w tym przypadku to właśnie dzień, miesiąc i rok są kluczowe, a nie godzina. Gdyby zapisywać datę urodzenia jako TIME, stracilibyśmy całkowicie informację o dacie, a baza nie byłaby w stanie poprawnie obliczyć wieku ucznia czy filtrować po roczniku. Z kolei BLOB to typ binarny, używany do przechowywania surowych danych, takich jak zdjęcia, skany dokumentów, pliki PDF, dźwięki. Z technicznego punktu widzenia dałoby się tam wrzucić cokolwiek, nawet zakodowaną datę, ale byłoby to łamanie wszystkich sensownych zasad projektowania baz danych: brak możliwości sortowania po dacie, brak standardowych funkcji datowych, problem z indeksowaniem, trudne debugowanie. To typ przeznaczony do zupełnie innych zastosowań, np. zdjęcie legitymacyjne ucznia można trzymać w BLOB, ale już jego datę urodzenia absolutnie nie. ENUM natomiast służy do przechowywania jednego z kilku z góry zdefiniowanych tekstowych wariantów, np. płeć, status ucznia, typ klasy. Data urodzenia nie jest zbiorem zamkniętych wartości, tylko ciągłym zakresem dat, więc próba użycia ENUM prowadziłaby do absurdalnej sytuacji definiowania tysiąca możliwych opcji. Typowym błędem myślowym jest tu traktowanie każdej informacji jako zwykłego tekstu lub „opcji z listy”, zamiast korzystać z wyspecjalizowanych typów datowych dostępnych w SQL. Dobre praktyki mówią jasno: do dat używamy DATE (lub pokrewnych typów), do czasu TIME, do plików BLOB, a ENUM tylko tam, gdzie mamy niewielki, stały zestaw opisowych wartości.