Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Zawód: Technik informatyk , Technik programista
Kategorie: Bazy danych
Który typ danych SQL należy użyć, jako optymalny, do zapisania numeru PESEL?
Odpowiedzi
Informacja zwrotna
Poprawny wybór to CHAR(11), ponieważ numer PESEL nie jest liczbą w sensie matematycznym, tylko identyfikatorem tekstowym złożonym z 11 znaków. W praktyce nigdy nie wykonujemy na PESEL‑u operacji arytmetycznych (dodawanie, odejmowanie, mnożenie), więc trzymanie go w typie numerycznym nie ma sensu i zwykle tylko komplikuje życie. Z punktu widzenia projektowania baz danych przyjmuje się dobrą praktykę: wszystkie identyfikatory, które mają stałą długość i mogą zaczynać się od zera, zapisujemy w typie znakowym o stałej długości, czyli właśnie CHAR(n). Dzięki CHAR(11) mamy gwarancję, że w każdej komórce kolumny PESEL będzie dokładnie 11 znaków. Silnik bazy danych może to łatwo sprawdzić, co pomaga w walidacji danych i porządku w tabeli. Nie zgubią się też zera wiodące, które przy typach liczbowych potrafią zniknąć. Moim zdaniem, szczególnie w systemach produkcyjnych (np. system kadrowy, rejestr pacjentów, e‑sklep z weryfikacją danych klienta), taki zapis jest po prostu najbezpieczniejszy i najbardziej przewidywalny. W wielu firmowych standardach programistycznych jest wręcz zapisane wprost: PESEL, NIP, REGON, numery dokumentów, numery kart, kody pocztowe – zawsze trzymamy jako CHAR/VARCHAR, a nie jako INT czy inne typy numeryczne. Dodatkowo CHAR(11) jest efektywny wydajnościowo dla stałej długości: porównywanie, indeksowanie, sortowanie takiej kolumny jest proste dla silnika SQL. W razie potrzeby możesz też na takim polu założyć indeks unikalny (UNIQUE), żeby baza nie dopuściła do wprowadzenia dwóch takich samych PESEL‑i. To jest właśnie praktyczne połączenie typów danych z zasadami integralności i jakości danych, których oczekuje się w prawidłowo zaprojektowanych bazach.