Którą instrukcję pętli stosuje się do wykonania określonej (znanej z góry) liczby powtórzeń?
Dobrze.
for wykonuje pętlę zadaną liczbę razy dzięki licznikowi.Źle.
if to instrukcja warunkowa, nie pętla.Źle.
foreach iteruje po elementach tablicy, nie po zadanej liczbie powtórzeń.Źle.
switch wybiera wariant wykonania, nie powtarza kodu.Pętla
for najlepiej nadaje się, gdy z góry znamy liczbę powtórzeń. Składa się z trzech części: inicjalizacji licznika, warunku kontynuacji i kroku, np. for ($i = 0; $i < 10; $i++) { ... } wykona kod dokładnie 10 razy. Licznik automatycznie rośnie (lub maleje) w każdym obrocie, co czyni for wygodnym do pracy na zakresach liczb. Dla nieznanej z góry liczby powtórzeń (do spełnienia warunku) lepsza jest while, a do przejścia po tablicy - foreach. Dlatego do określonej liczby powtórzeń służy for.Pozostałe instrukcje nie realizują pętli o zadanej liczbie powtórzeń.
switch wybiera jedną z gałęzi w zależności od wartości wyrażenia i wykonuje się raz, a nie wielokrotnie. foreach jest pętlą, ale przechodzi po kolejnych elementach tablicy - liczba obrotów zależy od jej rozmiaru, a nie od podanej liczby. if to instrukcja warunkowa, która tylko sprawdza warunek i nie powtarza kodu. Powtórzenie kodu znaną z góry liczbę razy zapewnia for z licznikiem, dlatego to ona jest poprawna.