Aby dołączyć do skryptu PHP kod zawarty w osobnym pliku zewnętrznym, należy użyć funkcji:
Źle.
str_replace() podmienia fragmenty tekstu w łańcuchu znaków i nie ma związku z ładowaniem plików.Źle.
strlen() zwraca długość łańcucha znaków i operuje na tekście, a nie na plikach.Dobrze.
include() wstawia w miejscu wywołania zawartość wskazanego pliku PHP, czyli dołącza zewnętrzny kod.Źle.
isset() sprawdza tylko, czy zmienna istnieje i nie jest nullem - nie wczytuje żadnego pliku.Właściwa jest
include(), ponieważ to jej zadaniem jest dołączenie do bieżącego skryptu kodu zapisanego w osobnym pliku. Interpreter PHP w miejscu wywołania wstawia zawartość wskazanego pliku tak, jakby ten kod był napisany w tym właśnie miejscu. Dzięki temu aplikację dzieli się na mniejsze, wielokrotnie używane części, np. wspólny nagłówek header.php, stopkę footer.php czy plik konfiguracyjny config.php. Pisze się to zwykle jako include 'header.php';. Pokrewne require działa podobnie, lecz przy braku pliku przerywa skrypt, a include() tylko ostrzega i kontynuuje działanie.Pytanie dotyczy dołączania gotowego kodu z osobnego pliku, a takie ładowanie zawartości realizują w PHP wyłącznie
include() oraz require(). Jeśli wybrałeś isset(), warto zapamiętać, że ona jedynie bada stan zmiennej - zwraca prawdę, gdy zmienna istnieje i nie jest nullem; często używa się jej przy danych z formularza, np. if (isset($_POST['login'])), ale niczego nie wczytuje. strlen() z kolei zwraca liczbę znaków łańcucha i przydaje się np. przy sprawdzaniu długości hasła - to operacja na tekście, nie na plikach. Podobnie str_replace() służy do podmiany fragmentów łańcucha znaków i też dotyczy przetwarzania tekstu, a nie struktury aplikacji. Łączy je to, że wszystkie operują na wartościach zmiennych, podczas gdy pytanie pyta o mechanizm ładowania kodu - i tu poprawną odpowiedzią jest include(), która wstawia treść zewnętrznego pliku do wykonywanego skryptu.