Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych

W SQL każde polecenie ma swoje konkretne, dość precyzyjne znaczenie i pomieszanie tych komend to bardzo typowy błąd na początku nauki. Wstawianie nowych rekordów do tabeli realizuje się wyłącznie za pomocą instrukcji `INSERT INTO`. To jest element języka DML, czyli tej części SQL, która służy do manipulowania danymi już istniejącymi w strukturze bazy. Jeśli ktoś wybiera inne słowo kluczowe, to najczęściej wynika to z intuicji językowej („update to coś zmieni, create coś stworzy, add coś doda”), ale niestety silnik SQL nie działa na intuicji, tylko na ścisłej składni standardu. `UPDATE` nie służy do dodawania nowych wierszy, tylko do modyfikacji danych w rekordach, które już istnieją. Typowy przykład: `UPDATE klienci SET email='[email protected]' WHERE id=5;`. Tutaj nie tworzymy nowego klienta, tylko zmieniamy dane konkretnego, wskazanego przez warunek `WHERE`. Gdyby `UPDATE` dodawał nowe rekordy, to nie dałoby się w ogóle odróżnić operacji modyfikacji od wstawiania, co byłoby kompletnie niepraktyczne. W logice transakcyjnej bazy danych to są dwie zupełnie różne operacje, inaczej liczone są też uprawnienia i wpływ na integralność danych. Z kolei `CREATE` należy do DDL (Data Definition Language), czyli części odpowiedzialnej za tworzenie struktury bazy: tabel, widoków, indeksów, baz danych. Przykład: `CREATE TABLE klienci (...)`. To polecenie definiuje tabelę jako obiekt w systemie, ale nie dodaje żadnego wiersza z danymi użytkowników. Po `CREATE TABLE` baza jest pusta, dopiero `INSERT INTO` zaczyna ją faktycznie „wypełniać”. Mylenie `CREATE` z wstawianiem danych wynika często z tego, że ktoś kojarzy słowo „create” z „stworzeniem czegoś nowego” i nie rozróżnia poziomu struktury od poziomu zawartości. Natomiast `ADD` w standardowym SQL nie jest samodzielnym poleceniem do dodawania rekordów. Pojawia się co najwyżej jako fragment składni `ALTER TABLE`, np. `ALTER TABLE klienci ADD kolumna_telefon VARCHAR(20);`, gdzie służy do dodawania nowej kolumny do istniejącej tabeli, a nie nowego wiersza z danymi. Czyli znowu: to jest operacja na schemacie tabeli, nie na danych w środku. Typowy błąd myślowy polega tu na tym, że ktoś miesza „dodawanie elementu do struktury” z „dodawaniem rekordu do danych”. W dobrze zaprojektowanych systemach bazodanowych te poziomy są mocno oddzielone, bo inaczej utrzymanie spójności i migracji schematu byłoby koszmarem. Z mojego doświadczenia warto już na starcie zapamiętać prosty podział: `CREATE`/`ALTER`/`DROP` – struktura, `INSERT`/`UPDATE`/`DELETE` – dane. Dzięki temu od razu widać, dlaczego tylko `INSERT INTO` pasuje do pytania o wstawianie nowego rekordu.