Który typ relacji wymaga utworzenia tabeli pośredniczącej, łączącej klucze główne obu tabel?
Dobrze. Relacja wiele-do-wielu wymaga tabeli pośredniczącej.
Źle. Relację jeden-do-jednego realizuje się bez tabeli pośredniczącej.
Źle. Jeden-do-wielu realizuje klucz obcy po stronie „n”.
Źle. To ta sama relacja co 1..n, tylko z drugiej strony.
Tabelę pośredniczącą, łączącą klucze główne obu tabel, wymaga relacja WIELE-DO-WIELU (n..n) - bez niej nie da się zapisać, że wielu rekordom z jednej tabeli odpowiada wielu z drugiej. Tabela łącząca zamienia jedną relację n..n na dwie relacje 1..n. Zapamiętaj: n..n = dodatkowa tabela z parami kluczy.
Pozostałe relacje nie potrzebują takiej tabeli. 1..1 i 1..n (a także n..1, czyli 1..n z drugiej strony) realizuje się kluczem obcym umieszczonym we właściwej tabeli. Tabela pośrednicząca jest konieczna wyłącznie dla n..n.