W standardzie HDTV wykorzystywana jest rozdzielczość
Rozdzielczość 1920 x 1080 px jest typową rozdzielczością standardu HDTV, najczęściej kojarzoną z formatem Full HD, czyli obrazem o 1920 pikselach w poziomie i 1080 pikselach w pionie. W praktyce daje to proporcje 16:9, które są podstawowym formatem dla telewizji wysokiej rozdzielczości, filmów, monitorów, transmisji streamingowych i materiałów wideo publikowanych w internecie. Moim zdaniem warto to zapamiętać razem z nazwą 1080p, bo w specyfikacjach kamer, telewizorów i plików wideo właśnie tak często się to opisuje. Litera p oznacza zwykle skanowanie progresywne, czyli wyświetlanie pełnych klatek, a nie półobrazów jak w starszym przeplotowym systemie 1080i. W branży multimedialnej rozdzielczość 1920 x 1080 px jest takim praktycznym minimum dla dobrej jakości materiału wideo, zwłaszcza gdy film ma wyglądać ostro na większym ekranie. Przy projektowaniu grafiki do filmu, miniatur, plansz końcowych czy materiałów na YouTube też często przygotowuje się pliki właśnie w 1920 x 1080 px, żeby zachować zgodność z formatem HD i uniknąć niepotrzebnego skalowania obrazu.
W standardzie HDTV trzeba myśleć o obrazie panoramicznym i wysokiej rozdzielczości, a nie o starszych formatach komputerowych lub telewizyjnych. Poprawnym skojarzeniem jest 1920 x 1080 px, czyli Full HD w proporcjach 16:9. Pozostałe rozdzielczości mogą wyglądać znajomo, dlatego łatwo się tu pomylić, ale pochodzą z innych zastosowań albo z niższych standardów jakości obrazu. Rozdzielczość 1280 x 1024 px jest spotykana raczej w starszych monitorach komputerowych i ma proporcje 5:4, więc nie pasuje do typowego formatu telewizji HDTV. To częsty błąd: ktoś widzi dużą liczbę pikseli i automatycznie zakłada, że to HD, a w standardach wideo ważna jest też proporcja obrazu i sposób emisji. Rozdzielczość 704 x 576 px kojarzy się bardziej z systemami SD w standardzie PAL, używanymi dawniej w telewizji cyfrowej i DVD w Europie. Z kolei 720 x 480 px to format typowy dla SD w systemie NTSC, popularnym między innymi w USA i Japonii. Te wartości są za małe jak na HDTV i nie dają tej szczegółowości, której oczekuje się od obrazu wysokiej rozdzielczości. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać prostą zależność: HD Ready to często 1280 x 720 px, Full HD to 1920 x 1080 px, a dopiero wyżej mamy 4K, czyli 3840 x 2160 px. Dzięki temu łatwiej odróżnić standardy telewizyjne od przypadkowych rozdzielczości ekranów komputerowych.