Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych

W tym pytaniu bardzo łatwo się pomylić, bo skróty ppi, dpi, spi i lpi są do siebie podobne i wszystkie gdzieś tam krążą wokół pojęcia rozdzielczości. Kluczowa sprawa jest taka: pytanie dotyczy obrazów cyfrowych wyświetlanych na ekranie monitora i jest mowa o liczbie pikseli na cal. To od razu ustawia nas na właściwy tor, bo piksele są elementami obrazu na ekranie, a nie kroplami tuszu czy liniami rastra. W świecie wyświetlaczy stosuje się jednostkę ppi – pixels per inch. To ona określa gęstość pikseli matrycy i decyduje o tym, jak szczegółowy wydaje się obraz przy danej przekątnej ekranu. Typowy błąd polega na automatycznym wybieraniu dpi, bo wiele osób kojarzy to słowo z „rozdzielczością” ogólnie. Tymczasem dpi, czyli dots per inch, odnosi się przede wszystkim do druku: kropek tuszu naniesionych przez drukarkę na papier. Owszem, niektórzy producenci urządzeń myląco używają dpi również przy opisach ekranów, ale z punktu widzenia poprawnej terminologii i dobrych praktyk branżowych dpi to świat drukarek, a ppi – świat ekranów. Kolejny skrót, spi (samples per inch), pojawia się głównie przy skanerach. Określa, ile próbek na cal pobiera skaner z oryginalnego obrazu. To ma znaczenie przy digitalizacji zdjęć lub dokumentów, ale nie opisuje rozdzielczości wyświetlania na monitorze. Lpi, czyli lines per inch, związane jest z technikami druku rastrowego – określa gęstość linii rastra w procesie drukarskim, na przykład przy druku offsetowym. W grafice komputerowej i multimedialnej do zastosowań ekranowych, szczególnie w kontekście projektowania interfejsu, stron WWW czy aplikacji, trzymanie się rozróżnienia ppi dla ekranów i dpi dla druku jest dobrą praktyką. Z mojego doświadczenia wynika, że osoby, które od początku nauczą się tego rozdzielenia, później mają mniej problemów przy przygotowywaniu grafik zarówno do sieci, jak i do materiałów drukowanych.