Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych

W tym pytaniu kluczowe jest zrozumienie, że sam znacznik `<source>` nie osadza wideo na stronie, tylko dostarcza przeglądarce informacji o konkretnym pliku i jego typie. Rolę kontenera pełni inny element. Często uczniowie próbują „owijać” źródło wideo w różne ogólne znaczniki, takie jak `<div>` czy `<section>`, bo kojarzą je z budowaniem struktury strony. To jednak tylko znaczniki blokowe do organizowania layoutu i treści, nie mają one natywnej logiki odtwarzania multimediów. Jeśli włożymy `<source>` do `<div>` lub `<section>`, przeglądarka po prostu potraktuje to jako zwykły kod, który niczego nie odtwarza, bo brakuje elementu multimedialnego odpowiedzialnego za interpretację tego źródła. Innym skojarzeniem jest `<embed>`. Ten znacznik był (i bywa nadal) używany do osadzania zewnętrznych zasobów, np. animacji Flash, PDF-ów czy innych obiektów. W czasach HTML5 jego rola jest jednak ograniczona, a dla wideo i audio wprowadzono dedykowane elementy `<video>` i `<audio>`. Użycie `<embed>` do wideo jest możliwe, ale nie jest zgodne z nowoczesnymi standardami i pozbawia nas wielu zalet, takich jak spójne API, lepsza dostępność czy łatwiejsza kontrola stylów. Typowym błędem myślowym jest tu traktowanie każdego znacznika, który „coś osadza”, jako równoważnego. HTML5 mocno stawia na semantykę: `<video>` jasno mówi, że mamy do czynienia z treścią wideo, `<section>` – z logiczną sekcją dokumentu, `<div>` – z neutralnym kontenerem, a `<embed>` – z osadzonym zasobem o mniej precyzyjnym przeznaczeniu. Przeglądarka oczekuje, że `<source>` pojawi się wewnątrz elementu multimedialnego, czyli właśnie `<video>` lub `<audio>`. Z mojego doświadczenia wynika, że kiedy ktoś próbuje wkładać `<source>` w inne znaczniki, to najczęściej wynika to z mylenia struktury dokumentu (layoutu) z elementami odpowiedzialnymi za realne odtwarzanie treści. Dobra praktyka w nowoczesnym webdevie to korzystanie z elementów zgodnie z ich semantyką, dlatego do wideo zawsze używamy `<video>` jako kontenera, a `<source>` tylko jako definicji plików w środku.