Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych

W ergonomii stanowiska komputerowego łatwo skupić się na pojedynczych intuicyjnych pomysłach, które na pierwszy rzut oka brzmią sensownie, ale po dokładniejszej analizie okazują się po prostu niezgodne z dobrą praktyką. Typowy przykład to ustawianie monitora ekranem do okna „żeby nie było odblasków”. W realnych warunkach takie ustawienie zwykle kończy się tym, że na ekran pada silne światło dzienne, pojawiają się kontrasty, odbicia i refleksy, a użytkownik instynktownie zwiększa jasność monitora do maksimum. Oczy wtedy szybciej się męczą, trudniej odczytać drobny tekst, a po dłuższej pracy pojawia się uczucie „piasku pod powiekami”. Standardy BHP zalecają raczej, by okno znajdowało się z boku stanowiska pracy, a nie bezpośrednio za monitorem ani przed nim. Inne nieporozumienie to pomysł, że ustawienie monitora zależy od tego, czy ktoś jest prawo-, czy leworęczny. Z ergonomicznego punktu widzenia monitor powinien być ustawiony centralnie przed użytkownikiem, tak aby linia patrzenia biegła prosto, bez konieczności ciągłego skręcania szyi. Ręczność ma znaczenie przy ustawieniu myszy, klawiatury czy dokumentów papierowych, ale nie przy położeniu ekranu. Jeżeli monitor stoi wyraźnie z boku, kark jest stale skręcony, co po kilku godzinach pracy dziennie przez miesiące czy lata bardzo niekorzystnie wpływa na kręgosłup szyjny. Pojawia się też czasem przekonanie, że ekran powinien być niemal prostopadły do linii patrzenia, czyli że kąt między płaszczyzną monitora a kierunkiem wzroku ma być bliski 90°. W praktyce człowiek patrzy lekko w dół, a monitor bywa delikatnie odchylony do tyłu, żeby poprawić czytelność obrazu i zmniejszyć odbicia. Sztywne trzymanie się wartości 80–90° ignoruje naturalną pozycję ciała i zalecenia ergonomiczne, które mówią raczej o dopasowaniu ekranu do użytkownika, a nie odwrotnie. Typowy błąd myślowy polega tu na potraktowaniu prostych kątów jako „idealnych” tylko dlatego, że są matematycznie ładne, a nie dlatego, że odpowiadają fizjologii człowieka. Podsumowując, prawidłowe ustawienie monitora opiera się na naturalnej pozycji oczu i kręgosłupa: ekran na wprost, górna krawędź nieco poniżej poziomu oczu, brak bezpośredniego światła z okna na ekran i odległość dopasowana do wielkości monitora. Reszta „magicznych zasad” zwykle wynika z uproszczeń albo z prób rozwiązania jednego problemu kosztem stworzenia kilku kolejnych.