Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych

W PHP łatwo pomylić różne funkcje operujące na łańcuchach znaków, bo często używa się ich obok siebie i wszystkie „coś robią z napisem”. Funkcja trim() bywa mylona z innymi narzędziami, które mierzą długość, porównują teksty albo je przycinają w środku. Warto więc to sobie spokojnie uporządkować. Trim nie służy do wyznaczania długości napisu – do tego jest funkcja strlen(), która zwraca liczbę znaków w łańcuchu i nic z nim nie usuwa ani nie modyfikuje. To typowy błąd: ktoś widzi krótką nazwę „trim” i kojarzy ją z „przycięciem do długości”, a tu chodzi wyłącznie o usuwanie znaków z obu końców. Funkcja trim nie porównuje też dwóch napisów i nie wypisuje części wspólnej. Jeżeli chcemy porównać łańcuchy, używamy operatorów porównania (==, ===) albo funkcji strcmp(), strcasecmp() itd. Szukanie części wspólnej między dwoma tekstami wymaga zupełnie innych technik, np. funkcji strpos(), substr(), czasem nawet algorytmów dopasowania wzorców – ale to zupełnie inny temat niż trim. Częste jest też mylne przekonanie, że trim „zmniejsza napis o wskazaną liczbę znaków”, jakby działał na zasadzie: przekaż n i utnij tyle znaków. Tymczasem trim w ogóle nie operuje na liczbach, tylko na zbiorze znaków podanych w drugim parametrze. Usuwa wszystkie wystąpienia tych znaków z początku i końca, niezależnie od tego, ile ich tam jest. Jeżeli ktoś chce przyciąć łańcuch do określonej długości, używa się substr() albo mb_substr() (dla UTF-8), czasem w połączeniu z funkcjami multibajtowymi. Moim zdaniem podstawowy błąd myślowy polega tu na traktowaniu „przycinania” bardzo ogólnie, bez rozróżnienia: czy przycinamy do długości, czy usuwamy białe znaki na brzegach, czy porównujemy zawartość. Trim jest funkcją specjalistyczną: normalizuje początek i koniec łańcucha, co jest kluczowe przy walidacji danych wejściowych, porównywaniu stringów i zapisywaniu ich w spójnej postaci. Dobrą praktyką jest najpierw zastosować trim na danych od użytkownika, a dopiero potem używać strlen, strcmp czy substr do dalszych operacji. Wtedy każdy element ma swoją jasną, techniczną rolę.