Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych

W SQL bardzo łatwo pomylić polecenia, bo wszystkie wyglądają dość podobnie, ale każde ma swoje wyraźne zadanie. INSERT INTO jest komendą typowo do pracy na danych, nie na strukturze bazy. Jeżeli ktoś myśli, że tym poleceniem „dodaje tabelę”, to miesza dwa różne obszary: definicję struktury i operacje na rekordach. Tworzenie nowej tabeli wykonuje się za pomocą CREATE TABLE, gdzie określamy nazwy kolumn, typy danych, klucze główne itd. INSERT zakłada, że tabela już istnieje i jest gotowa na przyjmowanie rekordów. Podobnie błędne jest kojarzenie INSERT z dodawaniem pól (kolumn) do tabeli. Modyfikacja struktury tabeli, czyli dokładanie nowych kolumn, zmiana typów, usuwanie kolumn, to domena polecenia ALTER TABLE. To jest tzw. DDL (Data Definition Language). Natomiast INSERT należy do DML (Data Manipulation Language), czyli tej części SQL, która operuje na danych: INSERT, UPDATE, DELETE, SELECT. Jeśli próbujemy INSERT-em „dodać pole”, to tak jakby śrubokrętem próbować wbijać gwóźdź – czasem coś się tam stanie, ale to w ogóle nie to narzędzie. Częstym nieporozumieniem jest też mylenie INSERT i UPDATE. UPDATE służy do aktualizacji istniejących rekordów, czyli zmiany wartości w wierszach, które już są w tabeli. Wykorzystuje się przy tym klauzulę WHERE, żeby wskazać, które rekordy mają zostać zmodyfikowane. INSERT natomiast zawsze tworzy nowy wiersz. Jeśli ktoś uważa, że INSERT „aktualizuje rekordy określoną wartością”, to tak naprawdę opisuje działanie UPDATE. W praktyce prowadzi to do błędów typu duplikowanie danych zamiast ich poprawiania. Moim zdaniem największy błąd myślowy polega na wrzucaniu wszystkiego, co „coś zmienia w bazie”, do jednego worka. Tymczasem w dobrze zaprojektowanym systemie bazodanowym wyraźnie rozdziela się operacje na schemacie (CREATE, ALTER, DROP) od operacji na danych (INSERT, UPDATE, DELETE). Zrozumienie tej różnicy jest kluczowe, żeby pisać poprawne i bezpieczne zapytania SQL. INSERT INTO zawsze oznacza: dodaj nowy rekord do istniejącej tabeli, z wartościami zgodnymi z jej strukturą i ograniczeniami.