Najprostszy sposób zamiany obiektu oznaczonego cyfrą 1 na obiekt oznaczony cyfrą 2 polega na

A. geometrycznym transformowaniu obiektu.
Dobrze. Obrót, skalowanie czy odbicie zmieniają istniejący obiekt bez rysowania go od nowa.
B. animowaniu obiektu.
Źle. Animacja to zmiany w czasie, a nie sposób na przekształcenie samego obiektu.
C. narysowaniu docelowego obiektu.
Źle. Rysowanie od nowa jest możliwe, ale wymaga więcej pracy niż transformacja.
D. zmianie warstwy obiektu.
Źle. Warstwa decyduje tylko o kolejności nakładania obiektów, nie o ich kształcie i położeniu.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2014 (arkusz E.14-X-14.05).
Najprostsza droga od obiektu 1 do obiektu 2 to geometryczne przekształcenie istniejącego kształtu. W programie graficznym zaznaczasz obiekt i stosujesz transformacje: obrót, skalowanie, pochylenie, odbicie lub przesunięcie. Kształt zachowuje swoje wypełnienie i kontur, zmienia się tylko jego położenie, rozmiar albo orientacja. Do zapamiętania: transformacje geometryczne nie wymagają rysowania od nowa, więc są szybsze i dokładniejsze. W Inkscape, GIMP-ie czy Photoshopie znajdziesz je w menu Obiekt albo pod skrótem do swobodnego przekształcania (w Photoshopie Ctrl+T). W grafice wektorowej transformacja nie pogarsza jakości, w rastrowej przy powiększaniu obraz może się rozmyć.
Najczęstszy błąd w tym pytaniu to szukanie bardziej pracochłonnej drogi niż potrzeba. Narysowanie obiektu docelowego od zera da efekt, ale trzeba ponownie odtworzyć kształt, kolory i proporcje, więc nie jest to sposób najprostszy. Zmiana warstwy obiektu decyduje tylko o tym, co leży na wierzchu, a co pod spodem - nie obraca ani nie skaluje kształtu. Animowanie obiektu oznacza zmiany w czasie, kolejne klatki pokazywane po sobie; nawet jeśli animacja pokaże przejście, sam obiekt końcowy trzeba otrzymać właśnie transformacją. Obiekt 2 różni się od obiektu 1 położeniem i wymiarami, więc wystarczy geometryczne przekształcenie istniejącego kształtu: obrót, skalowanie lub odbicie, dostępne w każdym programie graficznym. W programach graficznych transformacje wykonuje się zwykle uchwytami wokół zaznaczonego obiektu albo wpisując dokładne wartości: kąt obrotu w stopniach i skalę w procentach.