Jakie pola powinny być umieszczone w klasie nadrzędnej w strukturze dziedziczenia?
W klasie bazowej w hierarchii dziedziczenia umieszcza się pola, które są wspólne dla wszystkich klas pochodnych. Dzięki temu klasy pochodne mogą dziedziczyć te same właściwości, co eliminuje konieczność ich wielokrotnego definiowania. Jest to jedna z głównych zalet programowania obiektowego, umożliwiająca reużywalność kodu i zwiększenie spójności w projekcie. Przykładem może być klasa 'Pracownik', która zawiera pola takie jak 'imię', 'nazwisko' i 'wynagrodzenie', a klasy pochodne, takie jak 'Inżynier' czy 'Księgowy', mogą dziedziczyć te same pola, dodając jedynie specyficzne właściwości dla swojej roli.
Pola specyficzne dla jednej klasy pochodnej nie powinny znajdować się w klasie bazowej, ponieważ zwiększałoby to złożoność i naruszało zasadę separacji odpowiedzialności. Prywatne pola są ukryte i nie są dziedziczone przez klasy pochodne – są dostępne wyłącznie w ramach klasy, w której zostały zdefiniowane. Pola używane wyłącznie w metodach statycznych nie muszą znajdować się w klasie bazowej, ponieważ są to elementy niezależne od instancji klasy i są przypisane do samej klasy, a nie jej obiektów.