Który z wymienionych algorytmów najczęściej wykorzystuje rekurencję?
Algorytmy obliczania liczb Fibonacciego są jednym z najbardziej klasycznych przykładów rekurencji. Algorytm ten polega na wywoływaniu funkcji, która sama odwołuje się do siebie, aby obliczyć kolejne liczby w sekwencji. Rekurencyjna natura obliczeń Fibonacciego sprawia, że algorytm jest prosty i intuicyjny w implementacji, choć może być mniej wydajny niż wersje iteracyjne. Rekurencja jest szeroko stosowana w problemach matematycznych i algorytmicznych, gdzie rozwiązanie większego problemu można uzyskać poprzez rozwiązywanie mniejszych, podobnych podproblemów.
Sortowanie bąbelkowe to algorytm iteracyjny, który działa na zasadzie porównywania sąsiednich elementów tablicy i zamiany ich miejscami. Nie korzysta on z rekurencji, ponieważ jego struktura nie wymaga podziału problemu na mniejsze części. Wyszukiwanie liniowe to prosty algorytm iteracyjny, który przeszukuje kolejne elementy tablicy i nie wykorzystuje rekurencji. Sortowanie przez wstawianie również jest algorytmem iteracyjnym, który działa na zasadzie wstawiania kolejnych elementów w odpowiednie miejsca i nie wymaga wywoływania funkcji rekurencyjnych.