Kwalifikacja: INF.04 - Projektowanie, programowanie i testowanie aplikacji

Wielu początkujących programistów myli pojęcia takie jak pole, metoda, konstruktor czy obiekt – to całkiem powszechny błąd. Spójrzmy na ten fragment kodu: obj1.rysunek(). Najczęstsza pomyłka to uznanie rysunek za pole lub obiekt, bo wszystko wydaje się „należeć” do obj1. Jednak w językach takich jak Java czy C#, wywołanie z nawiasami okrągłymi oznacza jednoznacznie wywołanie metody, a nie dostęp do pola. Pola to najczęściej dane, które nie wymagają nawiasów do odczytu czy zapisu – np. obj1.wysokosc. Konstruktor to zupełnie inna sprawa: służy do inicjowania nowej instancji klasy, wywoływany jest tylko raz przy tworzeniu obiektu (czyli MojaKlasa obj1 = new MojaKlasa();), a nie przez notację kropkową na obiekcie. Kolejnym typowym problemem jest utożsamianie metody z obiektem, bo skoro działa na obiekcie, to może też nim być – ale to nie tak. Obiektem jest obj1, czyli konkretna instancja MojaKlasa, natomiast rysunek jest „czynnością”, którą ten obiekt może wykonać. To bardzo ważne rozróżnienie, bo mylenie tych pojęć prowadzi do chaotycznego kodu i trudności z utrzymaniem projektu. W nowoczesnych językach OOP przyjęło się, by metody nazywać czasownikami („narysuj”, „oblicz”), a pola rzeczownikami („kolor”, „wysokosc”). Takie podejście sprawia, że kod jest bardziej czytelny i łatwiej go rozwijać w zespole. Dlatego praktycy zawsze zwracają uwagę na właściwe rozróżnianie tych elementów, bo to podstawa dobrej architektury kodu.