Oblicz czas przeprowadzenia hartowania 5 partii prętów ze stali niestopowej, o średnicy 75 mm w piecu komorowym. Załadunek jednej partii prętów do pieca trwa 2 minuty, wyładunek 1 minutę, a czas wytrzymania wyrobów w piecu określono w tabeli.
A. 265 minut.
B. 390 minut.
C. 215 minut.
D. 465 minut.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2021 (arkusz MG.38-SG-21.06).
Brawo, udało się! Odpowiedź 390 minut jest prawidłowa. Aby to zrozumieć, musimy spojrzeć na czasy hartowania w piecu komorowym dla stali niestopowej o średnicy 75 mm. Z tabeli wynika, że czas nagrzewania wynosi 35 minut, a czas wygrzewania to 40 minut. Łączny czas procesu hartowania dla jednej partii to 35 + 40 = 75 minut. Ponieważ mamy 5 partii, więc musimy pomnożyć ten czas przez 5, co daje 375 minut. Dodatkowo, załadunek jednej partii trwa 2 minuty, a wyładunek 1 minutę, co dla 5 partii daje łącznie (2 + 1) * 5 = 15 minut. Sumując 375 minut na hartowanie z 15 minutami na załadunek i wyładunek, otrzymujemy 390 minut. To podejście odzwierciedla praktyczne aspekty planowania czasu w procesach produkcyjnych, gdzie dokładne planowanie jest kluczem do efektywności. Ważne jest, aby znać standardowe czasy procesów, aby móc je optymalizować i zapewnić wysoką jakość produkcji.
Analizując podane odpowiedzi, warto zastanowić się nad specyfiką procesu hartowania. Zrozumienie tego procesu wymaga nie tylko znajomości czasów, ale też sekwencji działań. Spójrzmy, dlaczego inne odpowiedzi są błędne. Przede wszystkim, kluczowym błędem jest nieuwzględnienie łącznego czasu, który obejmuje zarówno nagrzewanie, wygrzewanie, jak i czas logistyki (załadunek i wyładunek). Niepoprawne odpowiedzi często wynikają z pominięcia tych dodatkowych minut logistycznych lub błędnego pomnożenia czasu dla jednej partii. Na przykład, 465 minut to wynik zbyt długi, prawdopodobnie będący efektem podwójnego liczenia czasu lub złego zrozumienia tabeli. Z kolei 265 i 215 minut to czasy zbyt krótkie, prawdopodobnie powstałe przez nieuwzględnienie czasu wygrzewania lub błędne dodanie czasów. Typowym błędem jest również nieodróżnienie czasu dla jednej partii od całkowitego czasu dla wszystkich partii. W praktyce, takie niedopatrzenia mogą prowadzić do nieefektywności produkcji. Prawidłowe planowanie procesów wymaga precyzji i uwzględnienia wszystkich składowych czasowych, co jest kluczowe dla optymalizacji produkcji i minimalizacji kosztów.