Ile wynosi zużycie tkaniny gładkiej o szerokości 90 cm z której uszyto spódnicę damską podstawową dla klientki o tęgiej sylwetce?
| Obwód talii | 74 cm |
| Obwód bioder | 104 cm |
| Długość spódnicy | 70 cm |
A. 104 cm
B. 70 cm
C. 154 cm
D. 74 cm
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2020 (arkusz A.12-SG-20.06).
Odpowiedź 154 cm jest prawidłowa, bo przy obliczaniu zużycia tkaniny nie przepisujemy po prostu jednej miary z tabeli, tylko patrzymy na układ form na materiale. Spódnica damska podstawowa składa się z przodu i tyłu, a przy tkaninie gładkiej o szerokości 90 cm dla klientki o obwodzie bioder 104 cm zwykle nie da się ekonomicznie ułożyć obu głównych części obok siebie w jednej długości. Trzeba więc przyjąć dwie długości spódnicy. Długość wyrobu to 70 cm, więc 2 × 70 cm = 140 cm. Do tego dodaje się zapasy technologiczne, czyli materiał na podłożenie dołu, szwy, pasek lub wykończenie talii oraz niewielki zapas manipulacyjny przy krojeniu. W tym zadaniu daje to łącznie 154 cm. Moim zdaniem to bardzo praktyczny przykład, bo w pracowni krawieckiej właśnie szerokość belki i obwód bioder decydują, czy materiału wystarczy na jedną długość, czy trzeba liczyć dwie. Dobra praktyka jest taka: najpierw sprawdzić szerokość tkaniny, potem największy obwód sylwetki, a dopiero później doliczać zapasy. Tkanina gładka ułatwia sprawę, bo nie trzeba dodatkowo dopasowywać kratki, pasków ani raportu wzoru.
W tym zadaniu łatwo pomylić zużycie tkaniny z wymiarami sylwetki albo gotowego wyrobu. Obwód talii 74 cm jest tylko miarą potrzebną do dopasowania górnej części spódnicy, na przykład paska, zaszewek i luzu konstrukcyjnego. Nie mówi nam jednak, ile centymetrów tkaniny trzeba odmierzyć z belki. Podobnie obwód bioder 104 cm jest bardzo ważny konstrukcyjnie, bo to największy obwód przy spódnicy podstawowej i od niego zależy szerokość formy, ale sama liczba 104 cm nie jest zużyciem materiału. Ona pomaga zdecydować, czy przód i tył zmieszczą się obok siebie na szerokości tkaniny 90 cm. Tutaj właśnie nie jest to takie proste, szczególnie przy sylwetce tęgiej, więc trzeba liczyć dwie długości. Sama długość spódnicy 70 cm też nie wystarcza, bo tyle ma gotowy wyrób od talii do dołu, a nie cały odcinek materiału potrzebny do skrojenia. W krawiectwie zawsze dolicza się zapasy na szwy, podłożenie dołu, wykończenie talii i zapas krojczy. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi w tabeli jedną liczbę i traktuje ją jak gotową odpowiedź. A kalkulacja zużycia materiału to jednak osobny etap technologiczny. Dla tkaniny gładkiej o szerokości 90 cm przy takiej spódnicy przyjmuje się dwie długości po 70 cm oraz dodatki technologiczne, czyli razem 154 cm. Z mojego doświadczenia, najlepiej zawsze zrobić sobie w głowie prosty układ form na materiale, wtedy odpowiedź wychodzi dużo pewniej.