Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Wielu osobom wydaje się, że osadzanie minerałów ilastych można przyspieszyć poprzez dodanie takich środków jak spieniacze, zbieracze czy kolektory, ponieważ te nazwy często pojawiają się w kontekście przeróbki surowców mineralnych. Jednak te substancje mają zupełnie inne zastosowania technologiczne. Spieniacz jest odczynnikem używanym głównie w procesie flotacji do stabilizacji piany, dzięki czemu możliwe jest oddzielanie cząstek hydrofobowych od hydrofilowych – nie wpływa on jednak na osadzanie się cząstek ilastych, a wręcz przeciwnie, utrzymuje je dłużej w zawiesinie. Podobnie zbieracz czy kolektor (to zresztą często synonimy), które mają za zadanie zwiększać hydrofobowość powierzchni minerałów, by wyłapać je w pianie flotacyjnej. Ich rola to selektywna separacja określonych minerałów, nie zagęszczanie zawiesiny ani przyspieszanie opadania cząstek. Z mojego punktu widzenia, takie błędne skojarzenia wynikają z mieszania pojęć związanych z flotacją i zagęszczaniem – to są dwa zupełnie inne etapy, wymagające innych odczynników i innych zasad działania. Flokulant działa w oparciu o mechanizm mostkowania cząstek (czyli łączy je w większe kłaczki), podczas gdy spieniacze i kolektory bazują głównie na modyfikacji właściwości powierzchniowych minerałów. W praktyce brak wiedzy na temat tych różnic może prowadzić do kompletnie nieefektywnego prowadzenia procesu – np. użycie spieniacza zamiast flokulanta spowoduje, że zawiesina zamiast szybciej się klarować, zacznie jeszcze mocniej się pienić, a osadzanie praktycznie stanie w miejscu. Właśnie dlatego kluczowe jest rozumienie, do jakiego celu służy dany odczynnik i jakie procesy wspiera, bo tylko wtedy można osiągnąć wysoką efektywność i zgodność z wymaganiami technologicznymi.