Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Analizując różne odpowiedzi, łatwo zauważyć, że często myli się podstawowe cechy konstrukcyjne sit z parametrami decydującymi o ich funkcjonalności w procesie przesiewania. Pierwszym błędnym tropem jest koncentrowanie się na kształcie oczek – oczywiście ma on znaczenie, bo decyduje o tym, jaki rozmiar i kształt ziarna przejdzie przez sito, ale nie jest to parametr charakterystyczny dla wszystkich sit, tylko raczej kwestia dostosowania do specyficznego zadania. Liczba klas górnych, choć bywa ważna przy planowaniu procesu rozdziału na różne frakcje, dotyczy raczej konfiguracji całego przesiewacza i nie wynika bezpośrednio z cech samego sita. Z kolei rozmiar powierzchni sita to zwyczajna wartość geometryczna i raczej nie mówi nic o tym, jak skutecznie przesiewa ono materiał – dwa sita o tej samej powierzchni mogą się bardzo różnić pod względem efektywności pracy, jeśli będą miały inną liczbę i rozkład oczek. Typowym błędem jest też mylenie powierzchni czynnej z powierzchnią całkowitą, co prowadzi do przeceniania znaczenia samych wymiarów sita. W praktyce to właśnie współczynnik prześwitu najlepiej oddaje realne możliwości przesiewania i decyduje o wyborze sita w każdej szanującej się instalacji. Praca na sitach o niskim prześwicie często kończy się zapychaniem, niską wydajnością oraz wysokimi kosztami serwisowymi, co jest dobrze opisane w literaturze branżowej. Dlatego warto odróżniać cechy geometryczne od parametrów funkcjonalnych i skupiać się na tych drugich podczas projektowania i eksploatacji przesiewaczy.