Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

W przeróbce mechanicznej kopalin często spotyka się różne typy cieczy ciężkich, ale istotna jest ich forma fizyczna. Często myli się pojęcia cieczy ciężkiej roztworowej oraz zawiesinowej. Na przykład bromoform, chlorek cynku czy chlorek wapnia stosowane są zazwyczaj jako roztwory wodne o dużej gęstości, a nie w formie zawiesin. Przez to, że są cieczami, łatwo rozpuszczają się w wodzie i tworzą jednorodne roztwory, jednak nie nadają się do tworzenia stabilnych zawiesin, które można łatwo odzyskać i ponownie użyć. Substancje te mają też szereg wad: bromoform jest silnie toksyczny i szkodliwy dla środowiska, co według obowiązujących norm branżowych i przepisów BHP praktycznie eliminuje go z nowoczesnych instalacji. Chlorek cynku jest kosztowny i również może być problematyczny środowiskowo, podobnie jak chlorek wapnia – choć ten ostatni jest bezpieczniejszy, nie daje wymaganej gęstości przy rozsądnych stężeniach. Częsty błąd wynika z utożsamiania wszystkich cieczy ciężkich z cieczami zawiesinowymi, a przecież tylko niektóre materiały, takie jak zmielony magnetyt, pozwalają uzyskać stabilną, gęstą zawiesinę, którą można efektywnie stosować w separacji grawitacyjnej, np. w osadzarkach czy separatorach cieczy ciężkiej. Użycie magnetytu jest zgodne z wymaganiami dotyczącymi recyclingu medium i minimalizacji kosztów, co potwierdzają też normy z zakresu przeróbki kopalin. Wybór roztworów zamiast zawiesin może prowadzić do problemów z odzyskiem medium, bezpieczeństwem pracy i kosztami eksploatacji – na co uczula się już na poziomie technikum.