Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Pojęcie cieczy ciężkiej jednorodnej bywa źle interpretowane przez osoby, które nie miały jeszcze styczności z praktycznymi procesami wzbogacania surowców mineralnych. Często myli się je z cieczami o gęstości równej lub nawet mniejszej od gęstości wody, zapewne z powodu przyzwyczajenia do codziennych płynów, które znamy z życia codziennego. Jednak w przeróbce kopalin kluczowe jest właśnie wykorzystanie cieczy o gęstości wyższej niż woda, bo to umożliwia rozdział minerałów, które same mają gęstości większe niż woda. Gdybyśmy użyli cieczy o gęstości równej wodzie, separacja byłaby nieskuteczna – praktycznie żadne minerały nie uniosłyby się na powierzchni takiej cieczy, a większość opadłaby na dno, nie dając możliwości ich rozdziału. Z kolei ciecz o gęstości mniejszej od wody nie ma żadnego sensu technologicznego, bo nie pozwoli oddzielić nawet najlżejszych minerałów. Często można się też spotkać z błędnym założeniem, że istnieje jakaś „wypadkowa” gęstość między wodą a innymi cieczami, co sugeruje mieszanie bez uwzględnienia realnych właściwości substancji – w praktyce zaś każda ciecz używana do rozdziału powinna mieć określoną, stabilną gęstość, dostosowaną do konkretnego procesu. Pomyłki takie wynikają głównie z braku znajomości podstawowych parametrów fizykochemicznych i trochę też niezrozumienia, jak ważna w przeróbczych laboratoriach jest kontrola gęstości cieczy. Branżowe praktyki bardzo jasno określają ten parametr, bo od niego zależy skuteczność i efektywność rozdziału – to nie jest kwestia wyboru, tylko twardy wymóg technologiczny.