Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Często zdarza się takie myślenie, że ciecz ciężka to po prostu każda ciecz używana w przemyśle, a przecież kluczowe jest, by patrzeć na jej gęstość względem wody. Woda to standard odniesienia w większości procesów przeróbczych, bo jej gęstość wynosi 1 g/cm³. Jeśli ciecz ma gęstość równą wodzie, nie można jej nazwać ciężką – w praktyce nie nadaje się do rozdziału minerałów na tej zasadzie, bo nie powstaną żadne różnice wypornościowe dla większości ziaren. Odpowiedź z gęstością mniejszą od wody też zupełnie nie pasuje – to raczej ciecz lekka, jak niektóre alkohole czy etery, które nawet nie są stosowane w przeróbce. Gdyby ciecz miała połowę gęstości wody, byłaby wyjątkowo lekka i nie miałaby żadnej wartości użytkowej w separowaniu minerałów na podstawie różnic ciężaru właściwego – wszystko by opadało niemal tak samo, a większość minerałów byłaby cięższa od cieczy i natychmiast by opadła. Takie błędne założenia wynikają często z myślenia życzeniowego lub utożsamiania ciężaru cieczy z jej ilością czy masą w zbiorniku, a nie z jej właściwościami fizycznymi. Wzorcowe podejście opiera się zawsze na porównaniu z wodą i wykorzystywaniu cieczy, które pozwalają rozdzielać minerały o zbliżonej gęstości, czego nie da się osiągnąć przy zbyt małej gęstości cieczy. Moim zdaniem, osoby mylące te pojęcia zwykle nie miały okazji uczestniczyć w realnych procesach wzbogacania albo po prostu nie zetknęły się z normami branżowymi. W praktyce gęstość cieczy ciężkich dobierana jest bardzo precyzyjnie, bo od tego zależy skuteczność rozdziału surowców.