Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Zastosowanie niewłaściwej jednostki do określania dawki flokulantu w procesie klarowania zawiesin jest dość częstym błędem, zwłaszcza gdy ktoś nie miał styczności z technologiami uzdatniania wody i ścieków. Jednostka atm czy MPa odnosi się do ciśnienia, a nie do stężenia czy ilości substancji rozpuszczonej w cieczy. Zdarza się, że ktoś sugeruje się skojarzeniem z ciśnieniem, bo flokulant bywa stosowany w urządzeniach pracujących pod ciśnieniem, ale to zupełnie inne zagadnienie. Z kolei mAh jest jednostką pojemności elektrycznej, używaną w bateriach, więc jej zastosowanie w tym kontekście jest zupełnie nieadekwatne. To typowy przykład pomyłki wynikającej z automatycznego wybierania jednostek znanych z innych dziedzin, bez zastanowienia się nad ich rzeczywistym znaczeniem w procesie technologicznym. W praktyce przemysłowej czy laboratoryjnej dawkowanie flokulantów mierzy się w ppm (części na milion), co pozwala bardzo precyzyjnie i jasno określić ilość substancji na określoną objętość cieczy. Użycie innych jednostek wprowadzałoby chaos i utrudniałoby zarówno skalowanie procesów, jak i porównywanie wyników różnych metod klarowania. Warto pamiętać, że w dokumentacji technologicznej oraz przy optymalizowaniu kosztów zużycia chemikaliów to właśnie ppm jest jednostką najbardziej przydatną i uznawaną za standard w branży. Z mojego doświadczenia, nawet niewielkie przekroczenie dawki flokulantu podanej w ppm może skutkować poważnymi problemami z jakością wody czy nadmiernym zużyciem środków, więc precyzja i właściwy dobór jednostki są tu kluczowe. Błędne podejście do wyboru jednostki jest nie tylko niepraktyczne, ale też może prowadzić do nieprawidłowych wniosków operacyjnych.