Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Wiele osób wybiera elektrostatyczny lub elektryczny separator, kierując się intuicją, że skoro mamy do czynienia z urządzeniami do rozdzielania, to zasada elektrostatyki czy przepływu prądu ma tu zastosowanie. Jednak tego typu separatory wykorzystuje się raczej do rozdzielania drobin o różnej przewodności elektrycznej, np. podczas obróbki mieszanin minerałów nieżelaznych, gdzie różnice ładunkowe między ziarnami są kluczowe. W opisywanym przypadku ani złom żelazny, ani ruda miedzi nie różnią się istotnie ładunkiem – tu liczy się ich podatność magnetyczna. Z kolei separator grawitacyjny sprawdza się tam, gdzie kluczowa jest różnica w gęstości cząstek, na przykład przy rozdziale ziaren o różnych masach własnych, ale w zbliżonej wielkości – ta metoda kompletnie nie zadziała, gdy chcemy usunąć niewielkie ferromagnetyki z większej objętości materiału. Typowym błędem jest też myślenie, że każda maszyna oddzielająca metal od złoża musi działać z wykorzystaniem prądu elektrycznego – to nie zawsze prawda, bo w przypadku domieszek żelaznych najbardziej efektywna jest siła pola magnetycznego. W praktyce przemysłowej nie stosuje się separatorów elektrostatycznych czy grawitacyjnych do usuwania żelaza z rudy miedzi, bo zwyczajnie nie przyniosłoby to efektów ani nie spełniałoby norm branżowych. Warto zapamiętać, że separatory magnetyczne są tu po prostu standardem i od lat rozwiązują ten konkretny problem.