Młotki faktycznie nie są stosowane do wypełniania bębna kruszarki bębnowej, co wydaje się czasem podchwytliwe, bo przecież w innych maszynach rozdrabniających ten element odgrywa kluczową rolę. W kruszarkach bębnowych (czyli młynach kulowych, prętowych lub cylpepsowych), do wypełnienia bębna używa się przede wszystkim kul stalowych, prętów lub specjalnych cylpepsów. Elementy te odpowiadają za właściwe rozdrabnianie materiału poprzez toczenie, obracanie i tarcie. Młotki natomiast występują w zupełnie innych konstrukcjach, takich jak kruszarki młotkowe, gdzie materiał rozdrabniany jest przez uderzanie i odrywanie fragmentów. Z mojego doświadczenia wynika, że czasem można się pomylić przez samą nazwę „kruszarka”, ale właśnie rodzaj ruchu i mechanizmu rozdrabniania decyduje o doborze elementów wypełniających. W bębnie chodzi o uzyskanie efektu ścierania, a nie bezpośredniego uderzenia jak w kruszarkach młotkowych. W technice przeróbki mechanicznej kopalin bardzo ważne jest rozróżnienie tych typów maszyn, bo od tego zależy nie tylko efektywność rozdrabniania, ale także zużycie energii czy jakość produktu. Standardy branżowe wyraźnie rozdzielają metody doboru elementów wypełniających w zależności od charakteru pracy urządzenia. Moim zdaniem, to podstawowa wiedza, bez której trudno się odnaleźć na zakładzie przeróbczym.
Wielu osobom zdarza się mylić rodzaje elementów stosowanych w różnych kruszarkach, co wynika głównie z podobieństwa nazw i ogólnego skojarzenia z procesem rozdrabniania surowców. Jednakże w przypadku kruszarek bębnowych, których mechanizm działania opiera się na toczeniu i tarciu w obracającym się bębnie, stosuje się takie elementy jak kule stalowe, pręty stalowe lub cylpepsy. Każdy z tych materiałów wypełniających ma swoje ściśle określone zastosowanie: kule są najczęściej używane w młynach kulowych do bardzo drobnego rozdrabniania, pręty w młynach prętowych przy większych frakcjach wsadu, a cylpepsy to specjalne walcowate elementy, które pozwalają na uzyskanie określonego rozkładu sił rozdrabniających. W praktyce przemysłowej dobór tych elementów poprzedza się analizą granulacji wsadu, twardości materiału oraz oczekiwanej wydajności procesu. Natomiast młotki są charakterystyczne dla kruszarek młotkowych, gdzie materiał rozdrabniany jest siłami uderzającymi, co kompletnie nie sprawdza się w bębnie. To zupełnie inny rodzaj działania i zupełnie inne wymagania technologiczne. Typowym błędem jest sugerowanie się samą nazwą „kruszarka” bez zrozumienia, że bębnowa i młotkowa to dwa różne światy, jeśli chodzi o mechanizm rozdrabniania. W bębnie liczy się efekt ścierania i miażdżenia, a nie uderzania. Warto o tym pamiętać, bo od poprawnego doboru wyposażenia zależy nie tylko efektywność pracy zakładu, ale też bezpieczeństwo pracy i trwałość urządzeń.