Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

W temacie cieczy ciężkich i ich gęstości nietrudno się pogubić, bo terminy wydają się bardzo podobne, a jednak znaczą zupełnie co innego. Wielu osobom wydaje się, że gęstość pozorna to po prostu gęstość czystego związku chemicznego, jak bromoform czy chlorek cynku, ale to ewidentnie uproszczenie. Bromoform sam w sobie jest cieczą ciężką, ale gęstość pozorna dotyczy układów, gdzie mamy fazę ciekłą i rozproszone w niej cząstki ciała stałego – to znaczy, zawiesiny. Czysty roztwór chlorku cynku, nawet o bardzo dużej gęstości, nie ma jeszcze cech zawiesiny i nie opisuje się go przez gęstość pozorną, tylko przez gęstość rzeczywistą cieczy. Podobnie z cieczą ciężką jednorodną – to jest bardziej model teoretyczny, zakładający brak jakichkolwiek cząstek stałych. Tymczasem w realnych procesach wzbogacania kopalin nie da się uniknąć obecności tych faz stałych – i wtedy właśnie wprowadza się pojęcie gęstości pozornej, żeby opisać, jak zachowuje się taka mieszanka. Częsty błąd, który sam kiedyś popełniłem, to mylenie gęstości pozornej z tym, co pokazuje gęstościomierz dla cieczy bez domieszek. Prawidłowe podejście zgodne z praktyką laboratoryjną i normami branżowymi polega na rozróżnianiu tych dwóch pojęć, bo w procesach separacji (zwłaszcza grawitacyjnej) parametry te mają kluczowe znaczenie dla efektywności i powtarzalności wyników. Moim zdaniem, jeśli ktoś chce być dobry w analizie i sterowaniu procesami przeróbczymi, powinien od razu przyzwyczaić się do myślenia w kategoriach układów rzeczywistych, a nie wyidealizowanych substancji. To jest podstawa przy wzbogacaniu w cieczach ciężkich!