Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Wzbogacanie grawitacyjne to metoda, gdzie kluczowe znaczenie ma fizyczna różnica właściwości ziarn mineralnych. Często spotykam się z przekonaniem, że wielkość ziarna, hydrofobowość czy stała dielektryczna mogą decydować o rozdziale – i w pewnym sensie te właściwości mają znaczenie, ale nie w przypadku wzbogacania grawitacyjnego. Wielkość ziarna faktycznie wpływa na efektywność procesu, ale tylko do tego stopnia, że zbyt drobne lub zbyt grube ziarna mogą być trudne do rozdzielenia i wymagają wcześniejszego przygotowania surowca (np. przez klasyfikację). Natomiast nie decyduje ona o kierunku rozdziału, a raczej o tym, czy da się je w ogóle rozdzielić na wybranym urządzeniu. Hydrofobowość to cecha kluczowa w procesach flotacji, gdzie istotne jest, które ziarna „lubią” wodę, a które się od niej odpychają – zupełnie inne zjawisko niż grawitacja. Stała dielektryczna natomiast odnosi się do właściwości elektrycznych materiału i ma znaczenie np. przy separacji elektrostatycznej, a nie w przypadku procesów opartych o różnice ciężaru właściwego. Źródłem częstych pomyłek jest mylenie rozdziału grawitacyjnego z innymi metodami rozdzielania minerałów, zwłaszcza gdy w praktyce często stosuje się kombinacje różnych technologii. W branży mówi się wręcz, że „grawitacja nie zna chemii” – tutaj liczy się tylko masa i rozkład sił. Wzbogacanie grawitacyjne stawia na gęstość, dlatego kluczowe jest dobranie odpowiedniej technologii do składu i właściwości surowca.