Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Dość często spotyka się przekonanie, że głównym składnikiem gazu ziemnego może być propan lub butan, bo przecież to też są popularne gazy opałowe. W praktyce jednak, propan i butan występują najczęściej w formie gazu płynnego (LPG), który jest szeroko używany w butlach gazowych, na przykład w gospodarstwach domowych lub w małych instalacjach mobilnych. Te gazy mają wprawdzie wysoką wartość opałową, ale ich właściwości fizykochemiczne (np. temperatura wrzenia) sprawiają, że nie są one ani podstawowym, ani najczęściej stosowanym paliwem w dużych instalacjach przemysłowych, takich jak suszarki obrotowe. Z kolei etan, choć pojawia się w niewielkich ilościach w gazie ziemnym, nie odgrywa znaczącej roli w bilansie energetycznym ani praktycznym wykorzystaniu gazu ziemnego. To jest typowy błąd – myli się składniki gazu LPG i gazu ziemnego. W specyfikacjach technicznych oraz literaturze branżowej jasno podkreśla się, że gaz ziemny to głównie metan, a pozostałe składniki (jak etan, propan, butan) stanowią zaledwie kilka procent, często nawet mniej. W suszarkach obrotowych, gdzie kontrola procesu jest bardzo ważna, stawia się na stabilność i przewidywalność spalania, którą zapewnia właśnie wysoka zawartość metanu. Myślę, że to jest jeden z częściej powielanych stereotypów: skoro na stacjach LPG widzimy propan i butan, to musi być to samo, co w instalacjach przemysłowych – a przecież to zupełnie różne surowce o innych zastosowaniach i właściwościach. Znajomość tego rozróżnienia to podstawa dla każdego, kto chce działać w branży przeróbki mechanicznej kopalin lub energetyki procesowej.