Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Wiele osób myli zastosowanie różnych odpadów z produkcji bloków granitowych, co prowadzi do nietrafionych skojarzeń. Gruboziarniste odpady granitowe nie nadają się ani na mieszankę energetyczną, ani tym bardziej na piasek szklarski czy leiznę bazaltową. Przede wszystkim mieszanka energetyczna powstaje zwykle z odpadów biomasy, węgla lub innych materiałów palnych, a granit zupełnie nie ma takich właściwości – jest niepalny, odporny na wysokie temperatury i nie daje energii przy spalaniu, więc logicznie rzecz biorąc, nie ma sensu go w ten sposób wykorzystywać. Jeśli chodzi o piasek szklarski, to do jego produkcji używa się głównie bardzo czystego kwarcu (krzemionki o odpowiednim uziarnieniu i czystości chemicznej), a nie granitu, który zawiera dodatkowo skalenie, miki i inne minerały – to zupełnie inny rodzaj surowca, nie spełniający norm technologicznych przemysłu szklarskiego. Leizna bazaltowa natomiast powstaje z bazaltu, nie z granitu – te dwie skały mają zupełnie odmienne parametry mineralogiczne i właściwości fizyczne, więc nie są zamienne. Błąd często polega na utożsamianiu wszystkich „kamiennych” odpadów jako jednej grupy, którą można dowolnie stosować. Branżowe normy i procesy technologiczne są tu jednak bardzo precyzyjne: granitowe odpady gruboziarniste są idealne do produkcji kruszywa o wysokiej wytrzymałości, ale nie nadają się na żaden z wymienionych powyżej produktów. W praktyce nieodpowiednie gospodarowanie takimi odpadami prowadziłoby do strat materiałowych i problemów z jakością finalnych produktów. Warto dobrze rozumieć właściwości materiałów i ich realne zastosowania, by unikać tego typu błędów.